أَ فَرَأَيْتُمْ ما تُمْنُونَ
؛ يعنى نطفههايى كه در رحمها مىريزيد .
أَ أَنْتُمْ تَخْلُقُونَهُ
؛ آيا شما آن نطفهها را صورت بندى و اندازهگيرى مىكنيد .
نَحْنُ قَدَّرْنا بَيْنَكُمُ الْمَوْتَ
؛ ما مرگ را در ميان شما به اندازه و متفاوت و به مقتضاى حكمت مقدّر كرديم در نتيجه عمرهايتان متفاوت است .
قدرنا ؛ بدون تشديد نيز قرائت شده است .
وَ ما نَحْنُ بِمَسْبُوقِينَ
؛ گويند : سبقته على الشيء ، هر گاه بر او غالب آيى و او را در آن كار ناتوان سازى بنا بر اين معناى آيه اين است كه ما مىتوانيم مرگ را در ميان شما مقدّر سازيم و در آن كار بر ما چيره نخواهيد شد .
أَمْثالَكُمْ
؛ جمع مثل است يعنى به عوض شما آفريدگانى همانند شما مىآوريم .
وَ نُنْشِئَكُمْ فِي ما لا تَعْلَمُونَ
؛ شما را در چهرهاى از هيأتهاى گوناگون كه نمىدانيد و با آن آشنايى نداريد ايجاد كرديم يعنى ما بر هر دو كار قادريم هم به آفريدن موجوداتى نظير شما و هم بر آفريدن موجوداتى كه مانند شما نيستند پس چگونه از برگرداندن شما ( در قيامت ) عاجز خواهيم بود ؟ و مىتواند امثال جمع مثل باشد يعنى ما صفاتى را كه بر آن صفات آفريده شدهايد از نظر خلقت و خلق تغيير مىدهيم و شما را با صفاتى ايجاد مىكنيم كه از آن آگاهى نداريد .
وَ لَقَدْ عَلِمْتُمُ النَّشْأَةَ الْأُولى
؛ نشأة و نشأة قرائت شده است .
ما تَحْرُثُونَ
؛ يعنى دانههايى را كه مىكاريد و در زمين آن كار مىكنيد .
أَ أَنْتُمْ تَزْرَعُونَهُ أَمْ نَحْنُ الزَّارِعُونَ
؛ آيا شما آن را مىرويانيد و به صورت گياه در مىآوريد كه رشد مىكند و بلند مىشود تا به آخرين حدّ خود مىرسد يا ما اين كار را انجام مىدهيم ؟
در حديث است كه هيچ كس از شما نگويد زرعت ( كاشتم ) و بايد حرثت بگويد .
لَجَعَلْناهُ حُطاماً
؛ « حطام » گياهى است كه خشك و خرد مىشود .