تخطي إلى المحتوى الرئيسي

تفسير جوامع الجامع (فارسى) — صفحة 103

مساهمون:

ص١٠٣

ترجمه :

به نام خداوند بخشندهء بخشايشگر ، ق - سوگند به قرآن مجيد . ( 1 ) آنها تعجّب كردند كه پيامبرى انذارگر از ميان خودشان آمده ، و كافران گفتند اين چيز عجيبى است . ( 2 ) آيا هنگامى كه ما مرديم و خاك شديم دوباره به زندگى باز مىگرديم ؟ اين بازگشتى است بعيد ! ( 3 ) ولى ما مىدانيم آنچه را زمين از بدن آنها مىكاهد و نزد ما كتابى است كه همه چيز در آن محفوظ است . ( 4 ) آنها حق را هنگامى كه به سراغشان آمد تكذيب كردند از اين رو پيوسته در كار پراكنده خود متحيّرند . ( 5 ) آيا آنها به آسمانى كه بالاى سرشان است نگاه نكردند كه چگونه ما آن را بنا كرده‌ايم ؟ و چگونه به وسيلهء ستارگان زينت بخشيده‌ايم و هيچ شكاف و ناموزونى در آن نيست ! . ( 6 ) و زمين را گسترش داديم و در آن كوه‌هاى عظيمى افكنديم ، و از هر نوع گياه بهجت انگيز رويانديم . ( 7 ) تا وسيلهء بينايى و بيدارى براى هر بندهء توبه كارى باشد . ( 8 ) و از آسمان آبى پر بركت فرستاديم و به وسيلهء آن باغها و دانه‌هايى را كه درو مىكنند رويانديم . ( 9 ) و نخلهاى بلند قامت كه ميوه‌هاى متراكم دارند . ( 10 ) همهء آنها به منظور بخشيدن روزى به بندگان است ، و به وسيلهء باران زمين مرده را زنده كرديم ، آرى زنده شدن مردگان نيز همين گونه است . ( 11 )
تفسير جوامع الجامع (فارسى) — صفحة 103 | الشيخ الطبرسي / شادمهرى