خداوند رحمان شبيه قرار داده ( به تولّد دختر ) بشارت دهند صورتش از فرط ناراحتى سياه و پر از خشم مىشود ! ( 17 )
آيا كسى را كه در لابلاى زينتها پرورش مىيابد و به هنگام جدال قادر به بيان كردن مقصود خود نيست ( فرزند خدا مىخوانيد ) ؟ ! ( 18 )
آنها فرشتگان را كه بندگان خدايند مؤنّث پنداشتند ، آيا به هنگام آفرينش آنها شاهد و حاضر بودند ؟ اين گواهى آنها نوشته مىشود و از آن بازخواست خواهند شد ! ( 19 )
آنان گفتند اگر خدا مىخواست ما آنها را پرستش نمىكرديم ، ولى به اين امر يقين ندارند ، و جز دروغ چيزى نمىگويند . ( 20 )
تفسير :
وَ الَّذِي نَزَّلَ مِنَ السَّماءِ ماءً بِقَدَرٍ
؛ منظور از به قدر اندازه نياز است و آب به صورت طوفانى كه براى شهرها و بندگان و انواع زوجها زيانبار باشد نيست . و ما تركبون ؛ يعنى در دريا و خشكى سوار آن مىشويد گفته مىشود ركبوا الانعام و ركبوا فى الفلك ؛ و با اين كه انعام و فلك در آيه ذكر شده است تركبونه گفته است چون متعدى به مفعول صريح از متعدى به مفعول غير صريح ( با واسطه ) قوىتر است و معنايش اين است كه بر پشت آنچه سوار مىشويد قرار بگيريد و از نعمت پروردگارتان ياد كنيد به اين كه در دل به آن نعمتها اقرار كرده و آنها را بزرگ بشماريد آن گاه با زبانهايتان خدا را بر آن نعمتها بستاييد .
از پيامبر صلّى اللَّه عليه و آله در اين مورد روايت شده كه هر گاه به قصد سفر بر پشت شترش قرار مىگرفت سه بار تكبير مىگفت و مىفرمود :
سبحان الّذى سخّر لنا هذا و ما كنّا له مقرنين و انّا الى ربّنا لمنقلبون ، اللهم انا نسألك فى سفرنا هذا البرّ و التّقوى و العمل بما ترضى اللّهم هوّن علينا سفرنا و اطو عنّا بعده اللهمّ انت الصاحب فى السفر و الخليفة فى الاهل و المال ، اللهم انى اعوذ بك من وعثا السفر و كآبة المنقلب و سوء المنظر فى الاهل و المال ،
« منزه است آن كس كه اين مركب را براى ما رام فرمود ، در