دميدم همه بر او سجده كنيد . ( 72 )
آن هنگام همهء فرشتگان سجده كردند . ( 73 )
مگر ابليس كه تكبّر ورزيد و از كافران شد . ( 74 )
گفت :
اى ابليس چه چيز باعث شد كه تو به موجودى كه من با قدرت خود او را آفريدم سجده نكنى ، آيا تكبّر و نخوت كردى يا مقامى ارجمند داشتى ؟ ( 75 )
گفت : من از او بهترم مرا از آتش آفريدهاى و او را از گل . ( 76 )
فرمود : از اين جايگاه دور شو كه تو راندهء درگاه منى . ( 77 )
و مسلّما تا روز قيامت لعنت من بر توست . ( 78 )
شيطان گفت : پس مرا مهلت ده كه تا روز قيامت زنده مانم . ( 79 )
فرمود : تو از مهلت يافتگانى . ( 80 )
( ولى ) تا روز معيّن و معلومى . ( 81 )
گفت : به عزّت و جلالت سوگند همگان را گمراه خواهم كرد . ( 82 )
مگر آنها كه از بندگان خالص تو باشند . ( 83 )
خداوند گفت : به حقّ سوگند و آنچه مىگويم حقّ و راست است . ( 84 )
كه جهنّم را از تو و از همهء پيروانت پر مىكنم . ( 85 )
( اى رسول ما ) بگو : من از شما مزدى نمىخواهم و من از آنان نيستم كه به دروغ چيزى بر خود مىبندند . ( 86 )
اين قرآن جز اندرز و پند براى جهانيان نيست . ( 87 )
و پس از مدّتى از خبر آن آگاه مىشويد . ( 88 )
تفسير :
قُلْ هُوَ نَبَأٌ عَظِيمٌ
؛ آنچه به شما خبر دادم از اين كه من پيامبرم و خدا يكى است و از روز قيامت ، همه خبرهاى بزرگ و مهمى هستند كه جز فرد بسيار غافل و بىخبر از آن اعراض نمىكند . برخى از مفسران گويند : مقصود از
« نَبَأٌ عَظِيمٌ »
قرآن است .
ما كانَ لِي مِنْ عِلْمٍ بِالْمَلَإِ الْأَعْلى إِذْ يَخْتَصِمُونَ
؛ براى من از سخنان فرشتگان ، هنگامى كه مخاصمه مىكردند ، آگاهى نبود .
إِذْ قالَ رَبُّكَ . . .
؛ عبارت
« إِذْ قالَ »
بدل از جملهء
« إِذْ يَخْتَصِمُونَ »
است و مقصود از « ملأ أعلى » همان افراد داستان بعدى هستند كه عبارتند از فرشتگان ، آدم و ابليس ، زيرا آنها همه در آسمان بودند و گفتگو ميان آنها بود .