تخطي إلى المحتوى الرئيسي

تفسير جوامع الجامع (فارسى) — صفحة 268

مساهمون:

ص٢٦٨

ترجمه :

آيا انسان نديد و نمىداند كه ما او را از نطفه‌اى بىارزش آفريديم و او به دشمنى آشكار برخاست . ( 77 ) و براى ما مثالى ( جاهلانه ) زد و آفرينش خود را فراموش كرد و گفت : چه كسى اين استخوانهاى پوسيده را زنده مىكند ؟ ( 78 ) بگو همان خدايى آن را زنده مىكند كه نخستين بار آن را آفريد و او به هر آفرينشى آگاه و تواناست . ( 79 ) همان خدايى كه براى شما از درخت سبز آتش آفريد و شما با آن ، آتش مىافروزيد . ( 80 ) آيا خدايى كه آسمانها و زمين را آفريد قادر نيست همانند آنها را بيافريند ؟ آرى ( مىتواند ) و او آفرينندهء داناست . ( 81 ) فرمان خدا تنها اين است كه هر گاه چيزى را اراده كند به او مىگويد موجود باش ، آن نيز بلافاصله موجود مىشود . ( 82 ) پس پاك و منزّه است خدايى كه مالكيّت و حاكميّت همه چيز در دست اوست و همه به سوى او باز مىگرديد . ( 83 )

تفسير :

[ شأن نزول ]

روايت شده است كه ابىّ بن خلف ، يا عاص بن وائل استخوان پوسيده و نرم شده‌اى را آورد و گفت : اى محمد صلّى اللَّه عليه و آله آيا گمان مىكنى كه خدا چنين چيزى را زنده مىكند ؟ حضرت فرمود : آرى ، پس اين آيه نازل شد . خداوند انكار آنها را