ترجمه :
ما به مادر موسى الهام كرديم كه او را شير ده و هنگامى كه ( از فرعونيان ) بر او ترسيدى وى را در دريا ( رود نيل ) بيفكن و هرگز نترس و محزون مباش كه ما او را به تو باز مىگردانيم . و او را از رسولانش قرار مىدهيم ( 7 )
چون مادر موسى براى او ترسان شد و به فرمان خدا او را به دريا افكند ، خاندان فرعون او را از آب گرفتند تا سرانجام دشمن آنان و مايهء اندوهشان گردد ، بدون ترديد فرعون و هامان و لشكريانشان خطا كار بودند ( 8 )
چون فرعون قصد كشتن او كرد همسرش ( به شفاعت برخاست ) و گفت اين كودك را نكشيد كه نور ديدهء من و توست شايد كه در خدمت سودمند افتد ، يا او را به فرزندى اختيار كنيم و آنها ( از تقدير الهى ) بىخبر بودند ( 9 )
صبحگاهان قلب مادر موسى از همه چيز ( جز ياد فرزندش ) تهى گشت و اگر قلب او را با ايمان و اميد استوار نكرده بوديم نزديك بود كه رازش را آشكار كند ( و به ياد طفلش فرياد برآورد . ) ( 10 )
تفسير :
واژهء « يم » يعنى دريا كه در اين جا مقصود « رود نيل » در مصر است . و مفهوم آيهء مباركه اين است كه ما به مادر موسى الهام كرديم يا جبرئيل را بر او فرستاديم كه تا زمانى كه نمىترسى فرزندت را شير ده و هر گاه كه از كشتن او ترسيدى او را در رود نيل بينداز و از غرق شدن يا هلاكت او هيچ ترسى نداشته باش .
فرق « خوف » و « حزن » اين است : خوف ، ترس نسبت به چيزى است كه ممكن است در آينده اتّفاق بيفتد ( مثل اين كه فردى مىترسد كه فرزندش كشته شود . ) و حزن ، اندوه نسبت به چيزى است كه واقع شده است ( مثل اين كه كسى فرزندش فوت شده محزون است ) و در اين مورد حزن مادر موسى براى دورى از فرزندش