ترجمه :
من امروز آنان را به خاطر صبر و استقامتشان پاداش دادم ، آرى آنها پيروز و رستگارند . ( 111 )
خداوند به آنها مىگويد : چند سال در روى زمين درنگ كرديد ؟ ( 112 )
آنها مىگويند : يك روز يا قسمتى از روز توقّف داشتيم ، از آنها كه مىتوانند بشمارند سؤال كن . ( 113 )
بلكه اگر بدانيد ، كمى در آن درنگ كرديد . ( 114 )
آيا گمان كرديد كه ما شما را بيهوده آفريديم ، و به سوى ما برگشت نخواهيد كرد ؟ ( 115 )
آرى بلند مقام است خدايى كه فرمانروايى حق است ، معبودى جز او نيست و او پروردگار عرش كريم است . ( 116 )
آن كس كه جز خداى يكتا خداى ديگرى را مىخواند كه بر حقّانيّتش هيچ برهانى ندارد ، همانا حسابش نزد پروردگارش خواهد بود ، و كافران رستگار نمىشوند . ( 117 )
بگو پروردگارا ، بيامرز و رحمت آور كه تو بهترين رحمت آورندگان هستى . ( 118 )
تفسير :
أَنَّهُمْ هُمُ الْفائِزُونَ
؛ « انهم » با فتحه و كسرهء همزه خوانده شده است ، فتح به اين دليل است كه مفعول « جزيتهم » است و كسر به اين جهت كه آغاز جمله است .
معناى آيه اين است : رستگار شدند چون صبر كردند پس نيكوترين پاداش را به خاطر صبرشان گرفتند .
« قالَ كَمْ لَبِثْتُمْ »
ضمير در « قال » براى خدا يا براى هر كسى كه در بارهء مدت توقف آنها در دنيا ، سؤال مىكند .
قالَ إِنْ لَبِثْتُمْ
؛ « قال » در هر دو آيه ، به صورت « قل » فعل امر ، نيز قرائت شده ، يعنى اى كسى كه در بارهء مدّت بقاى آنها در دنيا سؤال مىكند بگو . . .
قالُوا لَبِثْنا يَوْماً أَوْ بَعْضَ يَوْمٍ
؛ گفتند يك روز يا قدرى از آن را در دنيا بسر برديم .
در اين آيه ( دوزخيان ) مدت درنگشان در دنيا را كوتاه شمردهاند ، و اين مطلب ، يا با