ترجمه :
اگر مخالفان را بويى از عذاب پروردگارت برسد مىگويند :
اى واى بر ما كه ستمكار بوديم . ( 46 )
ما ، در روز قيامت ميزانهاى درست را مىگذاريم ، پس به هيچ كس و هيچ چيزى ستم نمىشود و اگر آن چيز به مقدار دانهاى از خردل باشد در قيامت آن را حاضر مىكنيم و همين بس كه ما حساب كنندهايم . ( 47 )
محقّقا به موسى و هارون تورات را به عنوان جدا كنندهء ميان حق و باطل و روشنايى و ياد آورى براى متّقين ، داديم . ( 48 )
پرهيزكاران كسانى هستند كه در پنهانى از پروردگارشان مىترسند در حالى كه از قيامت ترسناكند . ( 49 )
و اين ( قرآن ) ذكرى است با ميمنت كه ما آن را فرستاديم آيا شما آن را انكار مىكنيد ؟ ( 50 ) .
تفسير :
وَ لَئِنْ مَسَّتْهُمْ
؛ اگر از كيفرها و عذابهايى كه به آن وسيله تهديد شدهاند ، كوچكترين چيزى به آنان برسد ، رام مىشوند و به ستمكارى خود اقرار مىكنند .
« نفحة » بر مبناى مرّه و به معناى قلّت است .
مثل قول عربها : نفحته الدّابة ؛ چهار پا به نرمى بر او لگد زد ، يعنى نسيمى به او رسيد . و نفحه بعطيته : يعنى مال اندكى به او بخشيد .
وَ نَضَعُ الْمَوازِينَ الْقِسْطَ
؛ در قيامت ميزانهاى عدل برقرار مىسازيم ، در اصل ذوات القسط بوده و مضاف حذف شده و يا اين كه قسط كه به معناى عدل است به دليل مبالغه صفت موازين است ، گويى اين موازين خودشان قسط و عدلند .
« لِيَوْمِ الْقِيامَةِ »
به خاطر مردم روز قيامت ( لام براى اختصاص است ) و مىتوان گفت : ( به معناى فى ) « 1 » مثل « لام » در جملهء لخمس ليال خلون من الشهر ، مىباشد ، يعنى در شب پنجم ماه و مثل شعر نابغه :
هامش
( 1 ) - املاء ما منّ به الرحمن ، ج 2 ، ص 133 .