كلام را از سر گرفته و بيان فرموده است كه آنچه قادر نيست خود را يارى كند يا از خود دفع ضرر كند و خدا هم ياور او نيست ، چگونه مىتواند از ديگران دفع ضرر نمايد ؟ و بعد مىفرمايد بلكه آنان را هيچ نگهدارندهاى نيست و اين ، ما هستيم كه آنها را مهلت داديم و از زندگى دنيا بهرهمندشان ساختيم ، چنان كه اجداد آنها را آسايش و رفاه داديم كه عمرشان طولانى شد تا آن جا كه گمان كردند اين لباس امن و آرامش هرگز از تنشان بيرون نخواهد آمد .
أَ فَلا يَرَوْنَ أَنَّا نَأْتِي الْأَرْضَ
؛ آيا نمىبينند كه ما پيوسته با مسلّط ساختن مسلمين و غلبه دادن آنها بر كفّار سرزمين آنان را كاهش مىدهيم ؟ بعضى گفتهاند ، يعنى با مرگ .
دانشمندان زمين را دچار نقصان مىكنيم . بنا بر قول اوّل جملهء
« نَأْتِي الْأَرْضَ نَنْقُصُها »
منظرهء غلبهء مسلمانان بر مشركان و نقصان يافتن سرزمين آنان را كه خداوند به توسّط مسلمانان انجام مىداده است به تصوير مىكشد .
لا يَسْمَعُ الصُّمُّ
؛ اين جمله « لا تسمع الصم » نيز قرائت شده كه خطاب به پيامبر صلى اللَّه عليه و آله باشد ، يعنى اى پيامبر ، تو نمىتوانى دعوت خود را به ناشنوايان برسانى .
[ سوره الأنبياء ( 21 ) : آيات 46 تا 50 ]
وَ لَئِنْ مَسَّتْهُمْ نَفْحَةٌ مِنْ عَذابِ رَبِّكَ لَيَقُولُنَّ يا وَيْلَنا إِنَّا كُنَّا ظالِمِينَ ( 46 ) وَ نَضَعُ الْمَوازِينَ الْقِسْطَ لِيَوْمِ الْقِيامَةِ فَلا تُظْلَمُ نَفْسٌ شَيْئاً وَ إِنْ كانَ مِثْقالَ حَبَّةٍ مِنْ خَرْدَلٍ أَتَيْنا بِها وَ كَفى بِنا حاسِبِينَ ( 47 ) وَ لَقَدْ آتَيْنا مُوسى وَ هارُونَ الْفُرْقانَ وَ ضِياءً وَ ذِكْراً لِلْمُتَّقِينَ ( 48 ) الَّذِينَ يَخْشَوْنَ رَبَّهُمْ بِالْغَيْبِ وَ هُمْ مِنَ السَّاعَةِ مُشْفِقُونَ ( 49 ) وَ هذا ذِكْرٌ مُبارَكٌ أَنْزَلْناهُ أَ فَأَنْتُمْ لَهُ مُنْكِرُونَ ( 50 )