[ سوره يوسف ( 12 ) : آيات 53 تا 57 ]
وَ ما أُبَرِّئُ نَفْسِي إِنَّ النَّفْسَ لَأَمَّارَةٌ بِالسُّوءِ إِلاَّ ما رَحِمَ رَبِّي إِنَّ رَبِّي غَفُورٌ رَحِيمٌ ( 53 ) وَ قالَ الْمَلِكُ ائْتُونِي بِهِ أَسْتَخْلِصْهُ لِنَفْسِي فَلَمَّا كَلَّمَهُ قالَ إِنَّكَ الْيَوْمَ لَدَيْنا مَكِينٌ أَمِينٌ ( 54 ) قالَ اجْعَلْنِي عَلى خَزائِنِ الْأَرْضِ إِنِّي حَفِيظٌ عَلِيمٌ ( 55 ) وَ كَذلِكَ مَكَّنَّا لِيُوسُفَ فِي الْأَرْضِ يَتَبَوَّأُ مِنْها حَيْثُ يَشاءُ نُصِيبُ بِرَحْمَتِنا مَنْ نَشاءُ وَ لا نُضِيعُ أَجْرَ الْمُحْسِنِينَ ( 56 ) وَ لَأَجْرُ الْآخِرَةِ خَيْرٌ لِلَّذِينَ آمَنُوا وَ كانُوا يَتَّقُونَ ( 57 )
ترجمه :
من هرگز نفس خود را تبرئه نمىكنم كه قوّهء نفسانى ، بسيار دستور به بديها مىدهد ، مگر آنچه را كه پروردگارم رحم كند ، چرا كه پروردگارم بسيار بخشنده و مهربان است . ( 53 )
عزيز گفت : او را نزد من آوريد تا وى را براى خود برگزينم ، و چون با او تكلم كرد گفت امروز تو در پيش ما داراى منزلت و امين هستى . ( 54 )
يوسف گفت مرا به خزينههاى اين سرزمين منصوب كن كه من نگهبان و دانايم . ( 55 )
و اين چنين ما يوسف را در آن سرزمين قدرت داديم تا به هر گونه خواهد در كارها تصرف كند ، و ما هر كه را بخواهيم به رحمت خويش مخصوص داريم و پاداش نيكوكاران را