عدل - داد
مىدانيم كه در باب عدل گاهى چنين تعبير مىشود كه رعايت كامل قانون ، و ظلم يعنى نقض قانون و حال آنكه خود قانون ممكن است ظالمانه باشد و رعايتش ظلم و نقضش عدل باشد .
كلمهء « عدل » در عربى اشارتى به مبناى اين حقيقت دارد كه همان رعايت استحقاقها به طور متساوى است ولى كلمهء « داد » در فارسى هر چند امروز مرادف كلمهء عدل است ولى در اصل به معنى قانون است .
در كتاب ايران از نظر خاورشناسان صفحهء 139 ، نقل از فصل نهم كتاب تاريخ خاور زمين تأليف . . . مىگويد :
كلمهء خاص جديد آن دوره ( 1 ) براى مفهوم قانون در فارسى باستان ، دات ( داد ) بود كه معمولى گرديد .
اين يك مزيتى است براى زبان عربى بر فارسى .
آيات قرآن - عدل
چهار قسمت است : عدل تكوينى ، عدل تشريعى ، عدل اجتماعى ، عدل اخلاقى .
اما عدل تكوينى :
1 . آل عمران ، 18 :
شهد الله انه لا إله الَّا هو و الملائكة و اولوا العلم قائماً بالقسط .
2 . انبياء ، 47 :
هامش
( 1 ) مقصود دورهء داريوش است .