24 . * ( دعونى و التمسوا غيرى فانا مستقبلون امراً له وجوه و الوان ) * ( 1 ) 25 . به نقل على و بنوه صفحهء 122 :
اما انكم ستلقون بعدى ذلًا شاملًا و سيفاً قاطعاً و اثرة يتخذها الظالمون فيكم سنّة ( 2 ) از اين تعبير فهميده مىشود كه بعد اثره سنت خواهد شد و قهراً هم در نظرها معقول خواهد شد ، به طورى كه مردم آن را از دين بدانند و علما از آن حمايت كنند .
26 . راجع به بخششهاى عثمان رجوع شود به على و عصره صفحهء 856 و راجع به دارايى طلحه و عبدالرحمن بن عوف رجوع شود به صفحهء 858 .
27 . عطف به نمرهء 24 راجع به اينكه چرا از قبول حكومت ابا داشت ، رجوع شود به على و عصره صفحهء 924 و راجع به جبهه هايى كه در مقابل داشت ، رجوع شود به صفحهء 927 .
28 . * ( قد عرفوا العدل و رأوه و سمعوه و وعوه و علموا ان الناس . . . ) * 29 . راجع به تسويه در عطا رجوع شود به ابن ابى الحديد جلد 2 ، صفحهء 271 و 480 و جلد 3 ، صفحهء 227 .
30 . راجع به سختگيرى مولى بر حكام ، رجوع شود به على و عصره صفحهء 961 .
31 . راجع به عدالت آن حضرت ، رجوع شود به نمرهء 29 و 32 و 33 و 35 و داستان عقيل و جملهء * ( لو لا حضور الحاضر . . . ) * امتناع خودش از احتجاب و منع عمّالش از احتجاب و اشعار سعدى در اين زمينه .
رجوع شود به دفتر 91 ، صفحهء 179 .
هامش
( 1 ) نهج البلاغه ، ج 1 ، ص 271
( 2 ) نهج البلاغه ، ج 1 ، ص 147