در اين سخن روح عبادت به معنى واقعى بيان شده است .
2 . نهج البلاغه ، خطبهء 220 :
ان الله تعالى جعل الذكر جلاء للقلوب . . . يتنسّمون بدعائه روح التجاوز .
3 . رجوع شود به ورقه هاى دعا ، ايضاً ورقه هاى عبادت ، ذكر خدا ، خلوت براى بازيافتن خود و ورقه هاى روح ، خود واقعى و خود خيالى .
4 . اقبال ، احياى فكر دينى ، صفحهء 104 :
دامنهء پرواز دينى برتر و بالاتر از دامنهء پرواز فلسفى است . دين تنها با تصور راضى نمىشود ، در صدد آن است كه به معرفت اصيل ترى دست يابد و با مطلوب خويش اتحاد بيشترى پيدا كند . عاملى كه به وسيلهء آن اين اجتماع و اتحاد صورت مىگيرد ، عمل عبادت يا نيايش است كه به نورانيت نفسانى مىانجامد .
هم او مىگويد ( ص 105 ) :
نيايش در اصل خود جنبهء غريزى دارد . عمل نيايش به قصد دست يافتن به معرفت ، به تفكر شباهت دارد . ولى نيايش در عاليترين صورت خود بيشتر و برتر از تفكر مجرد است . آن نيز مانند تفكر يك فرايند مشاهدهء درونى يا مراقبه ( آسيميلاسيون ) است ولى فرايندهاى مراقبه اى در نيايش به يكديگر نزديكتر مىشوند و نيرويى پيدا مىكنند كه بر انديشهء محض ناشناخته است .
در عمل تفكر ، ذهن حقيقت و واقعيت را مشاهده و دنبال
يادداشتهاى استاد مطهرى ( فارسي ) — صفحة 191
مساهمون: مرتضى مطهرى
ص١٩١