المتر ان الله يسبح له من فى السموات و الارض و الطير صافات كل قد علم صلاته و تسبيحه .
سورهء انبياء ، آيهء 19 و 20 :
و له من فى السموات و الارض و من عنده لايستكبرون عن عبادته و لايستحسرون . يسبحون الليل و النهار لايفترون .
در اين آيات ممكن است توهم شود كه تسبيح اختصاص دارد به ملأ اعلى - رجوع شود به تفاسير .
آياتى هست كه فقط تسبيح ملائكه را ذكر مىكنند ، مثل آيهء آخر سورهء زمر و آيهء 7 سورهء مؤمن و حم فصلت آيهء 38 و شورى آيهء 5 و آيهء آخر سورهء اعراف ، صافات 166 .
در سورهء انبياء ، آيهء 79 تسبيح كوهها و مرغان را با داود ذكر مىكند :
و سخرنا مع داود الجبال يسبحن و الطير و كنا فاعلين .
همچنين سورهء ص ، آيات 17 - 19 :
و اذكر عبدنا داود ذا الايد انه اواب . انا سخرنا الجبال معه يسبحن بالعشى و الاشراق . و الطير محشورة كل له اواب .
علاوه بر آيات تسبيح كه گذشت ، آياتى است كه دلالت مىكند بر سجود و خضوع و عبادت موجودات :
ان كل من فى السموات و الارض الَّا اتى الرحمن عبداً .
( مريم ، 93 )
يادداشتهاى استاد مطهرى ( فارسي ) — صفحة 169
مساهمون: مرتضى مطهرى
ص١٦٩