تزكيهء نفس و احتياج به مربى و مرشد در نزد صوفيه يا احتياج به روانپزشك
عطف به آنچه در دفتر 89 فصل « تزكيه نفس » گفتيم كه يكى از علل عدم موفقيت در تزكيهء نفس اين است كه تعليم اخلاقى در ميان ما به صورت تعليم و تدريس وجود دارد ولى به صورت علاج و پزشكى وجود ندارد و گفتيم كه تنها در ميان متصوفه احتياج به مرشد و مربى رسميت يافته . براى عقيدهء صوفيه در اين باب رجوع شود به رسالهء ولايت نامه ملَّاسلطان ، صفحه 241 - 258 .
ايضاً رجوع شود به بستان السياحة ملَّا زين العابدين شيروانى كه به يك واسطه از مشايخ ملَّا سلطانعلى است .
در صفحهء 261 ولايت نامه ، موضوع احتياج به شيخ و معلم را به قضيهء موسى و شعيب در ابتدا تأييد مىكند كه :
شبان وادى ايمن گهى رسد به مراد
كه چند سال به جان خدمت شعيب كند
و در آخر كار كه مقتدا و صاحب تورات بود مأمور شد كه از خضر علم لدنّى تعليم بگيرد ، و جمله اى از دعاى امام سجاد نقل مىكند كه :
* ( و وفقنى لطاعة من سددنى و متابعة من ارشدنى . ) * حافظ مىگويد : قطع اين مرحله بىهمرهى خضر مكن . . .
مولوى مىگويد :
هر كه او بىمرشدى در راه شد . . .
ديگرى گويد :
بى پير مرو تو در خرابات
هرچند سكندر زمانى
ديگرى گويد :
به كوى عشق منه بىدليل راه قدم
كه گم شد آن كه در اين ره به رهبرى نرسيد
ديگرى :
من به سر منزل عنقا نه به خود بردم راه
قطع اين مرحله با مرغ سليمان كردم
رجوع شود به ورقه هاى « ولايت و اخذ اجازه از مرشد » .