در پيرامون زنده شدن مردگان . مقصود اين است كه : خداوندى كه داراى چنان قدرت و علمى است ، قدرت بر زنده كردن مردگان نيز دارد . برخى گفتهاند : آيهء نخست به « وَ يَسْتَعْجِلُونَكَ بِالسَّيِّئَةِ قَبْلَ . . . » و ما بعد آن « لَوْ لا أُنْزِلَ عَلَيْهِ آيَةٌ مِنْ رَبِّهِ . . . » متصل است . يعنى : خداوندى كه بر امور مشكل و غامض ، علم دارد ، بمصالح بندگان ، بهتر آگاه است و اگر نازل كردن عذاب يا آيه ، بر طبق مصلحت باشد ، انجام خواهد داد . اين قول از بلخى و ابى مسلم است . آيهء « لَهُ مُعَقِّباتٌ . . . » به « سارِبٌ بِالنَّهارِ » و بقولى به « عالِمُ الْغَيْبِ وَ الشَّهادَةِ » اتصال دارد . يعنى چنان كه خداوند به آن امور ، داناست ، محافظانى بر انسان گمارده است ، تا او را حفظ كنند . برخى گفتهاند : متصل است به « إِنَّما أَنْتَ مُنْذِرٌ وَ . . . » يعنى : اى پيامبر ، تو ترسانندهاى و بوسيلهء فرشتگان حفظ مىشوى . جملهء « إِنَّ اللَّهَ لا يُغَيِّرُ . . . » متصل است به « وَ يَسْتَعْجِلُونَكَ بِالسَّيِّئَةِ . . . » يعنى : خداوند عذاب را بر مردمى نازل مىكند كه رفتار و روش پسنديدهء خود را تغيير دهند . حتى اگر در ميان آنها كسى سراغ داشته باشد كه در آينده مؤمن مىشود يا از نسل او مؤمنى بوجود مىآيد ، عذاب بر آنها نازل نخواهد كرد . برخى گفتهاند : متصل است به « سارِبٌ بِالنَّهارِ » يعنى هنگامى كه شخص معصيت كند ، ديگر از محافظت فرشتگان خدا خارج و دچار كيفر خواهد شد . برخى هم گفتهاند : جمله عموميت دارد و ارتباطى به ما قبل ندارد تا از عموم آن كاسته شود .
ترجمه تفسير مجمع البيان (فارسى)ج ١٣ — صفحة 29
مساهمون: الشيخ الطبرسي
ص٢٩