[ سوره النحل ( 16 ) : آيات 3 تا 7 ]
خَلَقَ السَّماواتِ وَ الْأَرْضَ بِالْحَقِّ تَعالى عَمَّا يُشْرِكُونَ ( 3 ) خَلَقَ الْإِنْسانَ مِنْ نُطْفَةٍ فَإِذا هُوَ خَصِيمٌ مُبِينٌ ( 4 ) وَ الْأَنْعامَ خَلَقَها لَكُمْ فِيها دِفْءٌ وَ مَنافِعُ وَ مِنْها تَأْكُلُونَ ( 5 ) وَ لَكُمْ فِيها جَمالٌ حِينَ تُرِيحُونَ وَ حِينَ تَسْرَحُونَ ( 6 ) وَ تَحْمِلُ أَثْقالَكُمْ إِلى بَلَدٍ لَمْ تَكُونُوا بالِغِيهِ إِلاَّ بِشِقِّ الْأَنْفُسِ إِنَّ رَبَّكُمْ لَرَؤُفٌ رَحِيمٌ ( 7 )
ترجمه :
خداوند آسمانها و زمين را به حق آفريد و از آنچه شريكش قرار مىدهيد ، منزه است . آدمى را از نطفهاى آفريد و چون بكمال رسيد ، مخاصمى آشكار گشت . و چارپايان را آفريد كه براى شماست در آنها وسيلهء گرمى و منافع ديگر و از گوشت آنها مىخوريد .
و هنگامى كه بامدادان آنها را بچرا مىبريد و شامگاهان آنها را از چرا بر مىگردانيد ، براى شما زينت هستند ، و بارهاى شما را به بلادى حمل مىكنند كه شما بدون مشقت ، به آنجا نمىرسيد . پروردگار شما مهربان و رحيم است .
قرائت :
شق : ابو جعفر ، بفتح شين و ديگران بكسر خواندهاند و هر دو به معناى مشقت هستند .