ترجمه :
قرائت :
ما ننزل الملائكة : كوفيان بجز ابو بكر ، فعل را به دو نون و « الملائكة » را منصوب خواندهاند . ابو بكر بنقل از عاصم « ما تنزل الملائكة » بضم تاء و رفع « الملائكة » قرائت كرده است . ديگران بفتح تاء و زاء و رفع « الملائكة » قرائت كردهاند . وجه قرائت سوم اين است كه در سورهء قدر ، به همين صورت ، به كار رفته . مثل : « تَنَزَّلُ الْمَلائِكَةُ » ( قدر 4 ) قرائت اول مشابه آيهء « وَ لَوْ أَنَّنا نَزَّلْنا إِلَيْهِمُ الْمَلائِكَةَ » ( انعام 111 ) است . قرائت دوم مشابه « وَ نُزِّلَ الْمَلائِكَةُ تَنْزِيلًا » است ( فرقان 25 ) . سكرت : ابن كثير اين فعل را بدون تشديد و ديگران با تشديد خواندهاند ، در قرائت غير مشهور « سَكَرَتْ » آمده است . وجه تشديد اين است كه فعل به جماعت ، اسناد دارد . مثل « مُفَتَّحَةً لَهُمُ الْأَبْوابُ » ( ص 50 ) و بنا بر اين بهتر است كه مشدد باشد . وجه تخفيف اين است كه افعالى كه به جماعت ، نسبت داده مىشوند ، گاهى مخفف مىشوند . مثل : « ما زلت افتح ابواباً و اغلقها » يعنى : همواره درهايى را مىگشايم و درهايى را مىبندم .