- مگر شما مسلمان نبوديد ؟ ! گويند :
- بوديم .
گويند :
- اسلام شما به شما سودى نبخشيد و اكنون با ما در آتش هستيد .
گويند :
- ما را گناهانى بود كه به كيفر آنها گرفتار جهنم شديم .
خداوند كه اين سؤال و جوابها را مىشنود ، امر مىكند كه تمام مسلمانان از آتش بيرون آيند . در اين هنگام كفار ، مىگويند : كاش ما هم مسلمان بوديم .
ذَرْهُمْ يَأْكُلُوا وَ يَتَمَتَّعُوا
: آنها را به حال خود گذار ، تا در دنيا همچون چارپايان بخورند و كيف كنند .
وَ يُلْهِهِمُ الْأَمَلُ
: و آرزوهاى دروغشان آنها را از پيروى پيامبر و قرآن باز دارد . لهو به معناى سرگرمى و فراموشى است .
فَسَوْفَ يَعْلَمُونَ
: همين كه قيامت فرا رسيد و گرفتار عذاب شدند و به آنچه منكر آن بودند ، رسيدند ، خواهند فهميد . اين آيه ، اشاره به اين است كه : انسان بايد همت خود را در راه تحصيل آخرت به كار اندازد و براى مرگ آماده شود و بسوى توبه ، شتاب كند و آرزوهايى كه او را از آخرت ، باز مىدارد . بدل راه ندهد .
از على ( ع ) روايت است كه :
« ان اخوف ما اخاف عليكم اثنان : اتباع الهوى و طول الامل ، فان اتباع الهوى يصد عن الحق و طول الامل ينسى الآخرة »
يعنى : از دو چيز بسيار دشوار ، نسبت بشما مىترسم : پيروى هواى نفس و درازى آرزو ، زيرا پيروى هواى نفس ، از حق باز مىدارد و درازى آرزو آخرت را از ياد مىبرد .
وَ ما أَهْلَكْنا مِنْ قَرْيَةٍ إِلَّا وَ لَها كِتابٌ مَعْلُومٌ
: هيچ ساكنان قريهاى را هلاك نكرديم ، جز اينكه آنها را مدتى معين بود كه ناگزير مىبايد آن مدت را سپرى كنند و روزگارشان به سرآيد ، بنا بر اين ، اين كافران نيز از مهلت من ، مغرور نشوند . زيرا