خداوند ما را به دنيا باز مىگردانيد كه مفاسد خود را اصلاح كنيم ، ما هم شما را هدايت مىكرديم . برخى گويند : يعنى اگر خداوند ما را براهى هدايت مىكرد كه از او بخواهيم و او ما را اجابت كند ، ما هم شما را هدايت مىكرديم . اين دو وجه را قاضى عبد - الجبار در تفسير خود آورده است .
سَواءٌ عَلَيْنا أَ جَزِعْنا أَمْ صَبَرْنا ما لَنا مِنْ مَحِيصٍ
: صبر و جزع ، مساويند ، چه صبر كنيم و چه جزع كنيم ، راه نجاتى براى ما وجود ندارد و بايد در عذاب خداوند به سر بريم . ديگر براى ما راه چارهاى باقى نمانده و تدبير ما به جايى نمىرسد و نوميديم .
در اين آيه ، خداوند مردم را به تفكر و خوددارى از تقليد ، تشويق كرده است .
على ( ع ) به حارث همدانى فرمود :
« يا حار الحق لا يعرف بالرجال . اعرف الحق تعرف اهله »
يعنى : اى حارث ، حق بمردم شناخته نمىشود . حق را بشناس تا اهل آن را بشناسى .