[ سوره يوسف ( 12 ) : آيات 103 تا 107 ]
وَ ما أَكْثَرُ النَّاسِ وَ لَوْ حَرَصْتَ بِمُؤْمِنِينَ ( 103 ) وَ ما تَسْئَلُهُمْ عَلَيْهِ مِنْ أَجْرٍ إِنْ هُوَ إِلاَّ ذِكْرٌ لِلْعالَمِينَ ( 104 ) وَ كَأَيِّنْ مِنْ آيَةٍ فِي السَّماواتِ وَ الْأَرْضِ يَمُرُّونَ عَلَيْها وَ هُمْ عَنْها مُعْرِضُونَ ( 105 ) وَ ما يُؤْمِنُ أَكْثَرُهُمْ بِاللَّهِ إِلاَّ وَ هُمْ مُشْرِكُونَ ( 106 ) أَ فَأَمِنُوا أَنْ تَأْتِيَهُمْ غاشِيَةٌ مِنْ عَذابِ اللَّهِ أَوْ تَأْتِيَهُمُ السَّاعَةُ بَغْتَةً وَ هُمْ لا يَشْعُرُونَ ( 107 )
ترجمه :
و بيشتر مردم مؤمن نخواهند شد اگر چه تو حريص بدان باشى ( 103 ) و تو در خواست اجرى براى پيغمبرى خود از آنها نمىكنى و ( اين قرآن ) جز اندرزى براى جهانيان نيست ( 104 ) و چه بسا حجتها و آيههايى در آسمانها و زمين هست كه بر آنها ميگذرند ولى از آنها رو گردانند ( 105 ) و بيشترشان به خدا ايمان نميآورند مگر آنكه مشرك باشند ( 106 ) آيا ايمن گشتهاند از اينكه عذابى فرا گيرنده بر آنها بيايد يا بطور ناگهانى در حالى كه خبر ندارند قيامت بر آنها در آيد ( 107 ) .
شرح لغات :
حرص : طلب چيزى با كوشش در رسيدن بدان .
غاشية : پوشانندهاى را گويند كه با پهن شدن بر چيزى آن را بپوشاند .