بيان آيه 25 تا 27
شرح لغات :
موطن : جايى است كه صاحب آن در آنجا اقامت گزيند .
حنين : نام درهاى است ميان مكه و طائف .
اعجاب : ( در أعجبتكم ) خوشحالى و سرور است از آنچه بشگفت آورد .
رحب : به معناى فراخى در مكان است ، و ضدّ آن تنگى است .
سكينه : آرامش و امنيت .
تفسير :
چون در آيات پيش بمؤمنان دستور كارزار داده شد ، در اين آيات خداى تعالى نصرتهايى را كه در حالات مختلف نصيب آنان كرده تذكر ميدهد :
« لَقَدْ نَصَرَكُمُ اللَّهُ . . . »
لام در اينجا لام قسم است ، و گويا خداى تعالى سوگند خورده كه مؤمنان را در جاهاى بسيارى يارى كرده و با وجود ضعف و افراد اندك آنان را بر دشمن پيروز گردانده ، و اين سخن را بدانجهت فرمود كه آنان را تشويق كند تا در مورد فرمانبردارى خدا پاى بند خاندان و نزديكان نشوند و دل از آنها برگرفته بسوى خداى تعالى متوجه شوند ، و از امام باقر و امام صادق عليهما السلام روايت شده كه فرمودند : اين « مواطن كثيرة » در آيه ، هشتاد مورد بود ( كه خدا مسلمانان را يارى كرد ) . و در حديث آمده كه متوكل سخت بيمار شد و نذر كرد : اگر خدا او را شفا داد مالى « كثير » صدقه بدهد ، و چون بهبودى يافت از علماء پرسيد ( براى اداى نذر چه اندازه بايد صدقه بدهم ) و حد مال كثير چقدر است ؟ آنان در اينباره اختلاف كردند ، نزديكان متوكل نظر دادند كه اين مسئله را از حضرت على بن محمد ( امام هادى ) عليه السلام بپرسد ، و اين جريان در وقتى بود كه آن حضرت در خانهء متوكل زندانى بود ،