تخطي إلى المحتوى الرئيسي

ترجمه تفسير مجمع البيان (فارسى) — صفحة 37

مساهمون:

ص٣٧
چگونه خواهد بود . . . و تقدير اين جمله چنين است : آيا گمان كرده‌ايد كه به حال خود واگذار ميشويد و جهاد نميكنيد ؟ ! . .
« وَ لَمْ يَتَّخِذُوا مِنْ دُونِ اللَّهِ وَ لا رَسُولِهِ وَ لَا الْمُؤْمِنِينَ وَلِيجَةً »
يعنى و معلوم نكرده خداوند آن كسانى را كه جز خدا و رسول او و مؤمنان همدم و دوستانى براى خود نگيرند كه دوستشان دارند و اسرار خود را براى آنان باز گويند ، جبائى و حسن گفته‌اند : يعنى منافق گردند . و اين آيه دليل است بر حرمت دوستى كردن با كافران و اهل فسق و الفت با آنها .
« وَ اللَّهُ خَبِيرٌ بِما تَعْمَلُونَ »
يعنى دانا است به اعمال شما و بدان پاداشتان دهد .

ارتباط اين آيه با آيهء پيشين :

و اما ارتباط اين آيه با آيهء قبلى اين است كه چون در آيهء پيشين دستور بكارزار داد در اين آيه شرط آن را كه اخلاص و قطع ارتباط با كفار است بيان فرمود تا در نتيجه پيروزى حاصل شده و سزاوار پاداش نيك گردند .