بيان آيهء 14 - 15
تفسير
خداى تعالى دستور كارزار با مشركين را ( كه در آيات پيش بدان دستور فرموده ) در اين آيات تأكيد كرده و مسلمانان را بنصرت و پيروزى نويد داده و فرموده :
« قاتِلُوهُمْ يُعَذِّبْهُمُ اللَّهُ بِأَيْدِيكُمْ »
يعنى بكشتن آنها و اسارتشان عذابشان كند .
« وَ يُخْزِهِمْ »
و خدا آنها را خوار و زبون سازد .
« وَ يَنْصُرْكُمْ عَلَيْهِمْ »
يعنى شما را بر آنها يارى دهد .
« وَ يَشْفِ صُدُورَ قَوْمٍ مُؤْمِنِينَ »
يعنى دلهاى قبيلهء بنى خزاعة - هم پيمانان پيغمبر صلى اللَّه عليه و آله - را كه قبيلهء بنى بكر بر آنها شبيخون زدند . شفا بخشد
« وَ يُذْهِبْ غَيْظَ قُلُوبِهِمْ »
يعنى بدينوسيله دلهاى مردم با ايمان را كه از كثرت آزار مشركان پر از خشم و غيظ گشته با اين نصرت شفا بخشد . آن گاه بسخن ديگرى آغاز كرده فرمايد :
« وَ يَتُوبُ اللَّهُ عَلى مَنْ يَشاءُ »
يعنى خداوند از روى مهر و بخشش خود هر يك از آنها را كه توبه كنند - با اينكه تجاوزشان از حد گذشته است - با اينحال توبهشان را ميآمرزد .
« وَ اللَّهُ عَلِيمٌ حَكِيمٌ »
يعنى بتوبهء آنها - اگر توبه كنند - دانا است ، و نسبت به دستورى نيز كه بشما داده در مورد كار زار با آنها پيش از توبه فرزانه و حكيم است ، زيرا كارهاى خدا همه از روى حكمت و درستى است ، ضمناً اين آيه دليل بر صدق نبوت پيغمبر - صلى اللَّه عليه و آله - نيز مىباشد زيرا خبرى كه آن حضرت داد مطابق در آمد
ارتباط و نظم
و اما ارتباط آيه :
« وَ يَتُوبُ اللَّهُ عَلى مَنْ يَشاءُ . . . »
بما قبل آن به دو وجه است :