[ سوره يونس ( 10 ) : آيه 98 ]
فَلَوْ لا كانَتْ قَرْيَةٌ آمَنَتْ فَنَفَعَها إِيمانُها إِلاَّ قَوْمَ يُونُسَ لَمَّا آمَنُوا كَشَفْنا عَنْهُمْ عَذابَ الْخِزْيِ فِي الْحَياةِ الدُّنْيا وَ مَتَّعْناهُمْ إِلى حِينٍ ( 98 )
ترجمه :
چرا نبود قريهاى كه مردم آن ( در هنگام ديدن عذاب ) ايمان آورند و ايمانشان سودشان دهد مگر قوم يونس كه چون ايمان آوردند ما عذاب ذلت و خوارى را در زندگى دنيا از آنها برداشتيم و تا زمانى ( معين ) آنها را ( از زندگى ) بهرهمند ساختيم ( 98 ) .
تفسير :
چون خداى سبحان در آيات پيش بيان فرمود كه ايمان فرعون در وقت مشاهدهء عذاب پذيرفته نشد دنبال آن داستان ايمان قوم يونس را پيش از نزول عذاب بيان فرموده و چنين گويد :
« فَلَوْ لا كانَتْ قَرْيَةٌ آمَنَتْ فَنَفَعَها إِيمانُها إِلَّا قَوْمَ يُونُسَ »
زجاج گفته : معناى آيه اين است كه چرا نبايد مردم هر قريهاى در وقتى كه ايمان سودشان ميدهد ايمان بياورند ( و تا هنگام نزول عذاب از ايمان به خدا خوددارى كنند ) كه خداى سبحان بدينوسيله اعلام فرموده كه ايمان در وقت نزول عذاب و هنگام مرگ سودى ندارد ولى قوم يونس هنگامى كه ايمان آوردند عذاب را از ايشان برداشتيم . و زجاج بدنبال اين سخن گفته است : قوم يونس نيز چنان نبود كه عذاب بر ايشان فرود آمده باشد بلكه آنها نشانههاى عذاب را مشاهده كردند ، و مثل آنها مثل آن بيمارى است كه