چنانچه خداى تعالى آمرزش مشركان را از خود نفى كرده ( و گفته است : من مشركان را نميآمرزم ) ولى اين خبرى كه خداى تعالى در اينمورد داده است نفى قدرت از وى نميكند و چنان نيست كه خداوند قدرت مغفرت و آمرزش مشركان را ندارد .
و برخى چون قتاده گفتهاند : معناى آيه اين است كه آنهايى كه غضب و خشم خدا بر ايشان واجب و محقق گشته است .
و ديگرى گفته : آنان كه تهديدهاى خداوند دربارهشان صورت گرفته و حتم و واجب گرديده .
« وَ لَوْ جاءَتْهُمْ كُلُّ آيَةٍ »
و گرچه هر معجزه و آيتى كه بخواهند براى آنها بيايد .
« حَتَّى يَرَوُا الْعَذابَ الْأَلِيمَ »
تا عذاب دردناك را ببينند و ناچار به ايمان گردند ، و اين آيه خبر ميدهد كه در مورد اين دسته از كفار لطفى معلوم نبوده كه از روى اختيار ايمان بياورند
.