هايى را كه براى ايشان آماده فرموده است بيان داشته است .
و اما آيهء
« وَ لا يَحْزُنْكَ قَوْلُهُمْ . . . »
به گفتار خداى تعالى مربوط است كه فرمود :
« وَ إِنْ كَذَّبُوكَ فَقُلْ لِي عَمَلِي . . . »
« 1 » يعنى اگر تو را تكذيب كردند - محزون و غمگين مباش - و بدانها بگو مرا عمل خود و شما را عمل خود . . .
و برخى گفتهاند : مربوط بآيهء قبل است ، و گويا خداى تعالى به پيغمبر خود فرموده : هنگامى كه تو از دوستان خدا و اهل بشارت بودى پس نبايد از طعن و ايراد كسانى كه بر تو ايراد ميكنند و طعن ميزنند غمگين شوى .
و دنبال آن كه فرمود :
« هُوَ السَّمِيعُ الْعَلِيمُ »
يعنى خداى تعالى سخنشان را مىشنود و كيفرشان مىدهد و از اينرو گفتار آنها تو را غمگين نسازد .
هامش
( 1 ) - آيهء 41 .