چند قول است :
1 - بشارت در زندگى دنيا همان است كه خداى تعالى در قرآن كريم براى كار هاى نيك و اعمال صالح ( به بندگان خويش ) داده است ، نظير آيهء
« وَ بَشِّرِ الَّذِينَ آمَنُوا أَنَّ لَهُمْ قَدَمَ صِدْقٍ عِنْدَ رَبِّهِمْ »
« 1 » و آيهء ديگرى كه فرموده :
« يُبَشِّرُهُمْ رَبُّهُمْ بِرَحْمَةٍ مِنْهُ . . . »
« 2 » و اين قول از زجاج و فراء نقل شده است .
2 - از قتاده و زهرى و ضحاك و جبائى كه گفتهاند : بشارت در دنيا همان بشارتى است كه فرشتگان در وقت مرگ بمؤمنين مىدهند و به آنها ميگويند « . . . نترسيد و اندوهگين نباشيد و به بهشت مژده گيريد . . . » . « 3 » 3 - بشارت در زندگى دنيا ، خوابهاى خوبى است كه مؤمن براى خودش مى - بيند و يا ديگران براى او مىبينند ، و بشارت در آخرت همان است كه فرشتگان هنگام بيرون آمدن از گور و در روز قيامت آنها را به بهشت بشارت مىدهند . يعنى هم چنان پيوسته در حالات مختلف تا هنگامى كه ببهشت وارد ميشوند آنها را بورود در آنجا مژده مىدهند ، و اين معنى از امام باقر عليه السلام نيز روايت شده و در حديث مرفوعى از رسول خدا - صلى اللَّه عليه و آله - هم روايت شده است .
و عقبة بن خالد از امام صادق عليه السلام روايت كرده كه فرمود : اى عقبة ! خداوند در روز قيامت از بندگان خود جز آنچه را شما بدان معتقد هستيد نخواهد پذيرفت ، و چيزى ميان يكى از شما و ميان ديدن آنچه ديدهاش را روشن گرداند فاصله نيست جز آنكه نفس او بدينجا برسد - و با دست خود به رگ گردن اشاره فرمود - . . . تا به آخر حديث ، آن گاه فرمود : اين مطلب در كتاب خدا نيز هست ، و دنبال آن همين آيه را تلاوت فرمود . و برخى گفتهاند : براى مؤمن دريچهاى از قبر وى بسوى بهشت باز ميگردد ، و او پيش از آنكه وارد بهشت گردد آنچه را برايش
هامش
( 1 ) - همين سوره آيهء 2 .
( 2 ) - سورهء توبه آيهء 21 . كه در همين جلد ، ترجمه و تفسيرش گذشته است .
( 3 ) - اشاره به آيهء 30 از سورهء فصلت مىباشد .