جلب رضايتشان شود .
« إِنْ كانُوا مُؤْمِنِينَ »
اگر خداى را تصديق كنند و به نبوت پيغمبرش محمد - صلى اللَّه عليه و آله - اقرار دارند سپس خداى تعالى به صورت توبيخ و سرزنش اين منافقان فرمايد :
« أَ لَمْ يَعْلَمُوا أَنَّهُ مَنْ يُحادِدِ اللَّهَ وَ رَسُولَهُ »
يعنى اينان نميدانند كه هر كس از حدودى كه خداوند براى مكلفين تعيين فرموده تجاوز كند ، و اينكه خداوند بمردمى كه نميدانستند فرموده :
« أَ لَمْ يَعْلَمُوا »
آيا نميدانند ( يا مگر نميدانند ) ، بدان جهت است كه ميخواهد بفرمايد : اينان چرا نبايد بدانند با اينكه قادر به عمل بدين علم هستند و برخى گفتهاند : اين خود دستور بعلم ( و ياد گرفتن ) است يعنى با اين خبر واجب است بدانند . و جبائى گفته : يعنى آيا پيغمبر - صلى اللَّه عليه و آله - اين جريان را به اطلاع آنها نرسانيد و بدانها نگفت ؟
« فَأَنَّ لَهُ نارَ جَهَنَّمَ خالِداً فِيها »
يعنى در جهنم جاويدان است .
« ذلِكَ الْخِزْيُ الْعَظِيمُ »
اين است رسوايى و خوارى بزرگ .