جلب رضايتشان شود . « إِنْ كانُوا مُؤْمِنِينَ » اگر خداى را تصديق كنند و به نبوت پيغمبرش محمد - صلى اللَّه عليه و آله - اقرار دارند سپس خداى تعالى به صورت توبيخ و سرزنش اين منافقان فرمايد : « أَ لَمْ يَعْلَمُوا أَنَّهُ مَنْ يُحادِدِ اللَّهَ وَ رَسُولَهُ » يعنى اينان نميدانند كه هر كس از حدودى كه خداوند براى مكلفين تعيين فرموده تجاوز كند ، و اينكه خداوند بمردمى كه نميدانستند فرموده : « أَ لَمْ يَعْلَمُوا » آيا نميدانند ( يا مگر نميدانند ) ، بدان جهت است كه ميخواهد بفرمايد : اينان چرا نبايد بدانند با اينكه قادر به عمل بدين علم هستند و برخى گفتهاند : اين خود دستور بعلم ( و ياد گرفتن ) است يعنى با اين خبر واجب است بدانند . و جبائى گفته : يعنى آيا پيغمبر - صلى اللَّه عليه و آله - اين جريان را به اطلاع آنها نرسانيد و بدانها نگفت ؟ « فَأَنَّ لَهُ نارَ جَهَنَّمَ خالِداً فِيها » يعنى در جهنم جاويدان است . « ذلِكَ الْخِزْيُ الْعَظِيمُ » اين است رسوايى و خوارى بزرگ .
ترجمه تفسير مجمع البيان (فارسى)ج ١١ — صفحة 138
مساهمون: الشيخ الطبرسي
ص١٣٨