بيان آيه 44 - 45
تفسير :
خداى سبحان در اين آيه حال مؤمنان و منافقان را در اجازهاى كه خواستند بيان فرموده : « لا يَسْتَأْذِنُكَ » يعنى با بيان عذرهاى بىجا از تو اجازهء تخلف از جهاد نميخواهند . و ابو مسلم گفته : از تو اجازهء بيرون شدن بجهاد نميخواهند ، زيرا با دعوتى كه تو براى خروج كردى از تحصيل اجازه بىنياز است . « الَّذِينَ يُؤْمِنُونَ بِاللَّهِ وَ الْيَوْمِ الْآخِرِ أَنْ يُجاهِدُوا بِأَمْوالِهِمْ وَ أَنْفُسِهِمْ » آنان كه به خدا و روز جزا ايمان آوردهاند در اينكه با مال و جانشان جهاد كنند . « وَ اللَّهُ عَلِيمٌ بِالْمُتَّقِينَ » ابن عباس گفته : اين سخن سرزنشى است از منافقان كه براى تخلف از جهاد از وى اجازه خواستند و عذرى است براى مؤمنان در آنجا كه فرمايد : « . . . لَمْ يَذْهَبُوا حَتَّى يَسْتَأْذِنُوهُ » « 1 » و معنى اين كلام آن است كه خدا آنها را از صفت پرهيزكاران بيرون نبرد جز آنكه بداند كه آنها از جملهء پرهيزكاران نيستند . « إِنَّما يَسْتَأْذِنُكَ » تنها آن كسانى براى تخلف از جهاد و توقف در مدينه از تو اجازه خواهند .