بيان آيه 44 - 45
تفسير :
خداى سبحان در اين آيه حال مؤمنان و منافقان را در اجازهاى كه خواستند بيان فرموده :
« لا يَسْتَأْذِنُكَ »
يعنى با بيان عذرهاى بىجا از تو اجازهء تخلف از جهاد نميخواهند .
و ابو مسلم گفته : از تو اجازهء بيرون شدن بجهاد نميخواهند ، زيرا با دعوتى كه تو براى خروج كردى از تحصيل اجازه بىنياز است .
« الَّذِينَ يُؤْمِنُونَ بِاللَّهِ وَ الْيَوْمِ الْآخِرِ أَنْ يُجاهِدُوا بِأَمْوالِهِمْ وَ أَنْفُسِهِمْ »
آنان كه به خدا و روز جزا ايمان آوردهاند در اينكه با مال و جانشان جهاد كنند .
« وَ اللَّهُ عَلِيمٌ بِالْمُتَّقِينَ »
ابن عباس گفته : اين سخن سرزنشى است از منافقان كه براى تخلف از جهاد از وى اجازه خواستند و عذرى است براى مؤمنان در آنجا كه فرمايد :
« . . . لَمْ يَذْهَبُوا حَتَّى يَسْتَأْذِنُوهُ »
« 1 » و معنى اين كلام آن است كه خدا آنها را از صفت پرهيزكاران بيرون نبرد جز آنكه بداند كه آنها از جملهء پرهيزكاران نيستند .
« إِنَّما يَسْتَأْذِنُكَ »
تنها آن كسانى براى تخلف از جهاد و توقف در مدينه از تو اجازه خواهند .
هامش
( 1 ) - آيهء 62 سورهء نور ، و تمام آيه چنين است :« إِنَّمَا الْمُؤْمِنُونَ الَّذِينَ آمَنُوا بِاللَّهِ وَ رَسُولِهِ وَ إِذا كانُوا مَعَهُ عَلى أَمْرٍ جامِعٍ لَمْ يَذْهَبُوا حَتَّى يَسْتَأْذِنُوهُ ، إِنَّ الَّذِينَ يَسْتَأْذِنُونَكَ أُولئِكَ الَّذِينَ يُؤْمِنُونَ بِاللَّهِ وَ رَسُولِهِ فَإِذَا اسْتَأْذَنُوكَ لِبَعْضِ شَأْنِهِمْ فَأْذَنْ لِمَنْ شِئْتَ مِنْهُمْ وَ اسْتَغْفِرْ لَهُمُ اللَّهَ إِنَّ اللَّهَ غَفُورٌ رَحِيمٌ »يعنى : مؤمنان كسانى هستند كه به خدا و رسول او ايمان آورده و چون با وى در كار عموى باشند نروند تا از او اجازه گيرند ، كسانى كه از تو اجازه ميگيرند كسانى هستند كه به خدا و رسول او ايمان آوردهاند ، و اگر براى بعضى از كارهاشان از تو اجازه خواستند بهر كدام كه خواستى اجازه بده و براى ايشان از خدا آمرزش بخواه كه خدا آمرزنده و مهربان است .