( 1 ) مؤمنى در دين خود مفتون نشود « و همه را آئين دين خدا باشد » يعنى تا خداوند پرستش شود و ديگرى با او پرستش نشود .
آغاز هجرت بمدينه
دستور جنگ با مشركين مكه با بيعت انصار مدينه سبب شد كه رسول خدا صلى اللّه عليه و آله بمسلمانانى كه در مكه تحت شكنجه و آزار بودند دستور مهاجرت بمدينه و پيوستن به مسلمانان آن سرزمين را بدهد ، و در اين باره به آنان فرمود : « خداى عز وجل براى شما برادرانى كمك كار و خانههاى امنى ( در مدينه ) قرار داده است » .
بدنبال اين دستور مسلمانان مكه دسته دسته بسوى مدينه مهاجرت كردند و خود آن حضرت چشم به راه فرمان خداى تعالى در مكه ماند .
نخستين كسى كه بدنبال دستور مزبور حركت كرد مردى از طائفهء بنى مخزوم بنام عبد اللّه مكنى بابى سلمة بود . او كه يك سال پيش از بيعت دوم عقبة از حبشه بمكة مراجعت كرده بود و جريان اسلام انصار مدينه را دانست و از طرفى شكنجه و آزار قريش را نسبت به خود ديد بمدينه هجرت كرد .
ام سلمة همسر او نقل كند : روزى كه شوهرم ابا سلمة خواست بمدينه هجرت كند شتر را آماده كرده مرا بر آن سوار نمود ، سپس فرزند خود سلمة را نيز با من سوار كرده به راه افتاديم .
بنو مغيرة ( قبيلهء من ) كه چنان ديدند پيش آمده مانع حركت من شدند و پس از نزاعى كه با او كردند مرا از شتر پياده كردند و با فرزندم سلمة بنزد خود بردند . و خود ابو سلمة به تنهائى بمدينه رفت ، از آن سو تيرهء ابو سلمة بنو عبد الاسد كه چنان ديدند بنزد بنى مغيرة آمده مطالبه سلمة را كردند و گفتند : ما نميگذاريم سلمة كه از طرف پدر نسبش بما ميرسد نزد مادرش بماند و پس از كشمكش زيادى دست سلمة را گرفته و نزد خود بردند ، و بدين ترتيب ميان من و شوهر و فرزندم جدائى افتاد .