( 1 ) نميشدند در صورتى كه همگى در آن مخلد خواهيد بود ، كافران را در دوزخ زفير و نالهء دردناكيست و در آنجا هيچ سخنى ( كه مايهء اميدوارى باشد ) نخواهند شنيد » [ ( 1 ) ] .
گفتار ابن زبعرى و آياتى كه در پاسخ او نازل گشت :
رسول خدا صلى اللّه عليه و آله از آن مجلس برخاست و به منزل رفت ، بدنبال رفتن آن حضرت عبد اللّه بن زبعرى سهمى به آن مجلس درآمد ، وليد بن مغيرة به او گفت : امروز محمّد اينجا بود و نضر بن حارث را در سخن مجاب كرد و چنين پندارد كه ما و آنچه ميپرستيم همگى آتش افروز دوزخيم ( و كلام رسول خدا صلى اللّه عليه و آله براى او نقل كرد ) .
عبد اللّه بن زبعرى گفت : اگر من در اينجا بودم او را محكوم مىساختم آيا هر چه بجز خدا پرستش شود با پرستش كنندگانش بدوزخ روند ؟ ما فرشتگان را نيز ميپرستيم ، يهود عزير را مىپرستند ، نصارى عيسى را پرستش ميكنند ( و بنا بگفتهء محمّد بايد همه اينها بدوزخ روند ) ؟
وليد و حاضران در مجلس از اين سخن در شگفت شدند و خيال كردند كه با اين سخن محمد محكوم خواهد شد .
چون سخن ابن زبعرى را براى رسول خدا صلى اللّه عليه و آله نقل كردند حضرت فرمود هر كه دوست بدارد كه جز خدا عبادت شود چنين كسى با پرستش كنندگانش خواهد بود ، و اينان ( در پرستش فرشتگان و عزير و عيسى ) شياطين و كسانى را كه دستور پرستش آنان را دادهاند پرستش ميكنند ( زيرا آنها خود دستور پرستش خويشتن را نداده و راضى بدين كار هم نيستند ) .
اين آيه نيز از جانب خداى تعالى در اين باره نازل شد :
« همانا كسانى كه وعدهء نيكوى ما ( در أزل ) بر آنان سبقت جسته از دوزخ بدور خواهند بود ، آنان هرگز آواز جهنم را نخواهند شنيد و در آنچه مشتاق
هامش
[ ( 1 ) ] سورهء انبياء آيه 98 - 100 .