دقت كنيد : نويسندهء « سراب » در صفحهء 8 كتاب خود مىنويسد كه او در سال 79 از نوشتن اين بحث فارغ شده است ؛ ولى نمىگويد كه مطلب ادعائى فوق مربوط به سال 80 مىباشد و چگونه نامبرده يكسال زودتر آن را كشف كرده است ! البته اين مهم نيست ؛ ولى بايد توجه داشت كه اصل خبر جعلى بوده است . و ايران به وسيلهء خبرگزارىها در آن هنگام ، آن را نفى كرد . پس چرا بر صحت يك خبر مجعول اصرار مىورزند ؟ !
18 - نويسنده در صفحهء 43 كتاب خود از كتاب « تحرير الوسيله » امام خمينى نظر امام رادربارهء « جهاد » نقل مىكند ؛ با اين مضمون كه « نايبان امام به هنگام غيبت ، يعنى فقهاى مجتهد جامع الشرايط به صدور فتوا و قضاوت و انجام سياستها و ساير وظايف امام مىپردازند ، بهجز آغاز جهاد » ! ! وى سپس چند علامت تعجبى مىگذارد تا اين توهم را در خواننده القا كند كه جهاد تنها با حضور امام غايب مشروع خواهد بود ! ولى اگر به « تحرير الوسيله » مراجعه كنيم ، كاملًا عكس آنچه را كه او مىخواهد القا كند ، مىبينيم ؛ زيرا امام خمينى مىگويد : « در دفاع يا جهاد ، حضور امام ( ع ) واذن نايب خاص ياعام او ، شرط نيست . دفاع بر هر مكلف با هر وسيله ، و بدون قيد و شرط واجب است . » « 1 » راستى نويسندهء كتاب سراب براى اين تحريف آشكار حقايق ، چه پاسخى دارد ؟
19 - مؤلف در صفحهء 43 كتاب خود باز عبارتى ظاهراً به نقل از امام خمينى در داخل پرانتز مىآورد و آن را شمارهگذارى مىكند ؛ ولى كتاب
هامش
( 1 ) رجوع كنيد به كتاب فقهى « تحرير الوسيله » امام خمينى ، ج 1 ، ص 485 .