واژه را در ميان زيديه نقل مىكند ( ( 15 ) ) . وى روايت خود را از ابراهيم بن عبد اللّه بن - حسن ، برادر نفس زكيه ، به شرح زير مىآورد . نفس زكيه به اميد آنكه خداوند او را مهدى موعود سازد قيام كرد .
« ذكر يحيى بن الحسين الحسنى فى كتاب الامالى باسناده عن طاهر بن - عبيد ، عن ابراهيم بن عبد اللّه بن الحسن عليه السلام ، انه سئل عن اخيه محمد أ هو المهدى الذي يذكر ؟ فقال : ان المهدى عدة من اللّه تعالى لنبيه صلوات اللّه عليه وعده ان يجعله من اهله مهديا لم يسمه بعينه و لم يوقت زمانه و قد قام اخى للّه بفريضة عليه فى الامر بالمعروف و النهى عن المنكر فان اراد اللّه تعالى ان يجعله الذي بذكر ، فهو فضل اللّه يمن بن على من يشاء من عباده و الا فلم يترك اخى فريضة اللّه عليه لانتظار ميعاد لم يؤمر بانتظاره » .
همچنين ، بخش عظيمى از گروه شيعه اماميه نيز عنوان مهدى را در مفهوم نجاتبخش آن در مورد هر يك از امامان شيعه پس از رحلتشان به كار بردهاند . اين مطلب ، از ادعاهاى ناووسيه ، واقفه ، و پيروان امام حسن عسكرى ( ع ) روشن مىشود .
پس از شهادت امام صادق ( ع ) در سال 148 / 765 گروه ناووسيه مدعى شدند كه او قائم مهدى است كه دار فانى را وداع نكرده بلكه غيبت كرده است ( ( 16 ) ) .
گروه واقفه اين عنوان را در مورد امام موسى كاظم ( ع ) ( شهادت 183 / 799 ) به كار بردند و مرگ او را منكر شدند و اين گونه وانمود كردند كه او قائم مهدى است و قيام خواهد كرد تا زمين را از عدل و داد برخوردار سازد ، پس از آنكه از ظلم و جور پر شده باشد ( ( 17 ) ) . عدهاى ديگر از اماميه معتقد شدند كه امام يازدهم حسن عسكرى ( ع ) ، قائم مهدى است ( ( 18 ) ) . آخرين كاربرد اين واژه امام دوازدهم ( ع ) است كه بزرگترين اميد اماميه در مبارزات آنها براى نيل به عدالت و مساوات مىباشد .
ذكر اين نكته حائز اهميت زيادى است كه همه اين ادعاهاى مربوط به استفاده از واژه مهدى عمدتا بر اساس احاديث نبوى ( ص ) قرار دارد و به مجدد آينده اسلام و منجى نجاتبخش انتهاى تاريخ بر مىگردد . بنابراين ، بحث درباره احاديث نبوى و ائمه اطهار ( ع ) ، بويژه احاديث مربوط به امام دوازدهم ، بگونهاى
تاريخ سياسى غيبت امام دوازدهم ( عج ) ( فارسي ) — صفحة 36
مساهمون: جاسم محمد حسين
ص٣٦