874 به اوج خود رسيد بطورى كه پيروانش به چهارده گروه تقسيم شدند ( ( 95 ] . اما پس از غيبت كبراى امام دوازدهم فقها در تلاش خود در ايجاد اختيار مذهبى و سياسى خويش متحد شدند . نيرويى كه موجب اين اتحاد شد ، اعتقادشان به امامت امام غائب بود . در نتيجه ، تشيع از انشعاب بيشتر به فرق مختلف مصون ماند و به اين دليل ، تعداد پيروان آن فزونى يافت .
رحلت فقيه مؤمن به امامت امام غائب به ايجاد انشعاب در ميان پيروانش نمىانجاميد و آنان معمولا رهبرى فقيهى ديگر از فقهاى اماميه را مىپذيرفتند . از اينرو هر چهارده فرقهاى كه در ميان پيروان امام عسكرى ( ع ) رشد كرده بود در حدود سال 373 / 983 محو شدند ، جز گروهى كه امامت امام دوازدهم - كه در پرده غيبت كبرى بسر مىبرد - را تأييد مىكردند .
يادداشتها
( 1 ) . ت . الغيبه ، ص 256 .
( 2 ) . طبرسى ، الاحتجاج ، ج 2 ، ص 7 - 296 .
( 3 ) . آقا بزرگ ، نوابغ الروات ، ص 200 . صيمره اسم شهرى در ناحيه جبل ايران بود ( ابن حوقل ، مأخذ مذكور ، ص 158 و 259 ) ولى به نظر مىرسد كنيه سفير چهارم از رودخانه سمر در بصره آمده باشد ، زيرا اكثر بستگان او در آنجا مىزيستند ( اثبات ، ص 7 - 246 ، سبكى ، طبقات الشافعية ، ج 3 ، ص 339 ) .
( 4 ) . اثبات ، ص 7 - 246 .
( 5 ) . بحار ، ج 50 ، ص 23 .
( 6 ) . اثبات ، ص 240 .
( 7 ) . الكافى ، ج 1 ، ص 524 .
( 8 ) . كمال ، ص 517 .
( 9 ) . ت . الغيبه ، ص 8 - 257 ، بحار ، ج 51 ، ص 362 .
( 10 ) . ياقوت ، معجم البلدان ، ج 1 ، ص 532 .
( 11 ) . كمال ، ص 516 ، ت . الغيبه ، ص 257 ، طبرسى ، الاحتجاج ، ج 2 ، ص 297 ، صدر الدين صدر ، مأخذ مذكور ، ص 80 - 179 .
( 12 ) . كمال ، ص 516 .
( 13 ) . ت . الغيبه ، ص 8 - 237 .