شود تا از شر عباسيان و دستگير شدن ايشان توسط آنان مصون بماند . اين موضوع در بسيارى از احاديث اماميه آمده و به آنان دستور مىدهد تا نام قائم را مخفى دارند ( ( 96 ) ) . كلينى روايت مىكند پس از رحلت امام عسكرى ( ع ) در سال 260 / 874 اشخاصى از ابو عبد اللّه صالحى وكيل آن حضرت درخواست كردند تا درباره نام و نشان امام دوازدهم برايشان جويا شود . چون ابو عبد اللّه چنين كرد ، پاسخ اين بود :
« اگر نام او را بر ايشان فاش كنى ، ايشان آن را در ميان عموم فاش خواهند ساخت و چنانچه جاى او را تشخيص دادند دشمنان را بسوى وى روان خواهند كرد » ( ( 97 ) ) .
كلينى روايت ديگرى را نقل مىكند كه بيانگر اين نكته است كه غيبت امام دوازدهم مرحله آمادگى براى سرنگونى بساط حكومت ظلم و جور است ( ( 98 ) ) .
آنچه به اين مطالعه مربوط مىشود ، نقشه امام عسكرى ( ع ) براى اختفاى نام پسرش و ديدگاه عباسيان نسبت به اماميه ، پس از رحلت آن حضرت مىباشد تا بررسى شود كه چرا امام يازدهم اختفاى فرزندش را ضرورى مىديد .
4 . طرح امام عسكرى ( ع ) براى اختفاى جانشين خود
شرايطى كه با ولادت فرزند امام عسكرى ( ع ) توأم شد اين نكته را بازگو مىكند كه امام يازدهم خواستار آن بود تا جانشين خود را از محدوديتهاى سياسى عباسيان محفوظ دارد ، محدوديتهايى كه از زمان مأمون بوجود آمده بود .
از اينرو حضرتش آشكارا اخبار ولادت فرزند خود را منتشر نساخت ، و تنها آن را براى تعداد قليلى از پيروان صديق خود مانند ابو هاشم جعفرى ، احمد بن اسحاق ، و حكيمه و خديجه ، عمههاى امام يازدهم ، بيان كرد ( ( 99 ) ) . بعلاوه آن حضرت تصميم گرفت تا اقامتگاه پسرش را به جاى مطمئنترى از سامرا تغيير دهد تا بتواند فعاليتهاى سياسى و مذهبى خود را از طريق وكالت بىآنكه با مزاحمتهاى عباسيان مواجه شود رهبرى كند .