تخطي إلى المحتوى الرئيسي

حياة الامام علي بن موسى الرضا ( ع ) ( پژوهشى دقيق در زندگانى امام رضا ع ) ( فارسي ) — صفحة 596

مساهمون:

ص٥٩٦
گريستن است . آيا تعجب مىكنى تو از كس يا كسانى كه بىتربيت و خشن هستند و چهرهء شخصيت دينى خود را مخفى مىكنند در حالى كه بسيار واضح و روشن است . يقينا تو با فضيلت از آنها سبقت گرفته‌اى ، من در اين باره نشانه‌اى دارم لكن آنجا اطمينانى نيست . ( 1 ) و باز در رثاى امام سروده است :
الا ما لعينى بالدّموع استهلت * و لو فقدت ماء الشّئون لقرت على من بكته الارض و استرجعت له * رءوس الجبال الشّامخات و ذلّت و قد اعولت تبكى السّماء لفقده * و انجمها ناحت عليه وكلت رزينا رضى اللّه سبط نبيّنا * فأخلفت الدّنيا له و تولت فنحن عليه اليوم اجدر بالبكا * لمرزئة عزت علينا وجلت و ما خير دنيا بعد آل محمّد * الا لا نباليها اذا ما اضمحلت تجلت مصيبات الزّمان و لا ارى * مصيبتنا بالمصطفين تجلت
چرا چشمان من اشك مىريزد ؟ مگر آب رگ وريد را از دست داده است و آن به كسى كه زمين براى او مىگريد و كسى كه كوههاى بلند در برابرش سر فرود آورده و ذليل‌اند ، رغبت دارد . آسمان براى فقدان او سوگوارى كرد و ستارگان نوحه‌سرايى كردند و براى او خسته شدند . خدا از آن متوفاى ما ، سبط بزرگ پيامبر ، خشنود است ، پس دنيا با او مخالف بود و از او روى برگرداند . بنابراين امروز ما سزاواريم به گريستن بر او ، به جهت مصيبت و مشكل بزرگى كه به ما رسيده است . در دنيا بعد از آل محمد خيرى نيست . ما نبايد به آن توجه كنيم وقتى
حياة الامام علي بن موسى الرضا ( ع ) ( پژوهشى دقيق در زندگانى امام رضا ع ) ( فارسي ) — صفحة 596 | الشيخ باقر شريف القرشي / سيد محمد صالحى