فقل للشّامتين به رويدا * فما تبقى امرا يمشى الحتوف
سررتم بافتقاد فتى بكاه * رسول اللّه و الدّين الحنيف
همانا فرزند موسى با مجد و عظمت رهسپار شد و علم شريف و دين مانند دو دوست صميمى پيرو او شده و با او رفتند .
اى گروه بخشنده ، پيرو جوان با كيسههاى خالى برگرديد .
ما اميدوار بوديم امام هدى كه رأى حكيمانه داشت باقى بماند .
شما شرايط او را ديديد و گفتيد آنها عالىاند و تحت متانت او فضيلت عالى است .
او مىبخشيد به آن كسى كه جوايزش را انتقال مىداد و صبح زود هر روز به نزد او مىآمد و به آن كسى كه شب مىآمد نيز مىبخشيد .
پس او مرگ حتمى را به عنوان هديهء روحش بر مزار دورش بخشيد .
به آنهايى كه بد خواه او هستند بگو : آهسته ، مرگ به كسى اجازهء حركت نمىدهد .
شما از مرگ جوانمردى كه رسول خدا و دين حنيف براى او گريست خوشحال مىشويد ؟
( 1 ) و در رثاى او سروده است :
يا نكبة جاءت من الشّرق * لم تتركن منّى و لم تبق
موت علىّ بن موسى الرّضا * من سخط اللّه على الخلق
و اصبح الاسلام مستعبرا * لثلمة باينة الرّتق
سقى الغريب المبتنى قبره * بارض طوس مسبل الودق
اصبح عينى مانعا للكرى * و اولع الاحشاء بالخفق
اى مصيبتى كه از شرق براى من آمدى ، تو چيزى براى من رها نكردى و چيزى باقى نگذاشتى .
مرگ على بن موسى الرضا خشم خدا بر مخلوق بود .