تخطي إلى المحتوى الرئيسي

حياة الامام علي بن موسى الرضا ( ع ) ( پژوهشى دقيق در زندگانى امام رضا ع ) ( فارسي ) — صفحة 599

مساهمون:

ص٥٩٩
اسلام براى شكافى كه در دين پديد آمد كه به آسانى نمىتوان مسدودش كرد گريست . باران حزن بر قبر غريبى باريد كه در طوس بنا شده است . چشم من مانع خوابم شده و مزاجم را بر هم زده است . اين مرثيه‌ها حاكى از عمق حزن دعبل براى مرگ امام مسلمين و سيّد متّقين امام رضا عليه السلام است ، كسى كه فقدان او رخنه‌اى در اسلام پديد آورد . ( 1 )

ابن المشيّع مدنى

از جمله كسانى كه از فقدان امام رضا عليه السلام در آتش حزن مىسوخت ابن المشيع مدنى بود كه در رثاى امام گفته است :
يا بقعة بها سيّدى * ما مثله فى النّاس من سيّد مات الهدى من بعده و النّدى * و شمر الموت به يقتدى لا زال غيث اللّه يا قبره * عليك منه رائحا مغتدى كان لنا غيثا به نرتوى * و كان كالنّجم به نهتدى انّ عليّا بن موسى الرّضا * قد حل و السّؤدد فى ملحد يا عين فابكى بدم بعده * على انقراض المجد و السّؤدد
اى مزار و بار گاهى كه در او بزرگى دفن شده است كه مانند او در ميان مردم جهان نبوده است ، آن كه پس از او هدايت وجود و فضل و خير به كلى رخت بر بست و منقطع گشت و مرگ در بردن اين صفات از ميان خلق دامن به كمر زد و به او اقتدا كرد .