ندارند ، بلكه كار در دست خداى متعال است ( 1 ) و اوست كه براى رهبرى بندگانش كسى را انتخاب مىكند كه در او صفات عاليه زياد باشد از تقوا و بستگى به دين و علم به آنچه كه امّت به آن در تمام زمينهها نياز دارد تا تضمينى براى زندگى شرافتمندانهء آنها باشد و در آن جايى براى قهر و ظلم و شكنجه و فقر نباشد . امر امامت در دست خداى متعال است ، درست همان گونه كه امر نبوّت هست . از اين رو او اين مقام را به افضلترين بندگانش بخشيد كه همانا ابراهيم خليل عليه السلام بود و بعد از او به فاضلترين ذرّيهاش مانند اسحاق و يعقوب انتقال پيدا كرد ، سپس به سرور پيامبران رسول اعظم صلّى اللّه عليه و آله منتقل شد و بعد از خودش آن را به باب مدينهء علمش و افضل امّتش امام امير المؤمنين عليه السلام سپرد ، آنگاه بعد از او به ائمهء طاهرين از ذرّيهء او كه برگزيدهء خلق خداى متعال بودند واگذار شد .
( 2 ) حالا ما به بخش ديگرى از سخنان امام عليه السلام مىرسيم كه مىفرمايد :
« امامت مقام انبيا و ارث اوصياست . امامت جانشينى خدا و جانشينى رسول و مقام امير المؤمنين و ميراث حسن و حسين عليهم السلام است . امامت زمام دين و باعث نظم مسلمانان و صلاح دنيا و عزّت مؤمنين است . امامت ريشهء بالنده و شاخهء بلند اسلام است . از طريق امام ، نماز و زكات و روزه و حج و جهاد كامل مىشود ، و ثروت عمومى مسلمانان و صدقات زياد مىگردد ، و امضاى حدود و احكام عملى مىشود ، و مرزها و سرحدات حفظ مىشود .
امام حلال خدا را حلال مىكند و حرام خدا را حرام مىنمايد و حدود خدا را به پا مىدارد و از دين خدا دفاع مىكند و مردم را با حكمت و اندرز نيكو و با دلايل قاطع به سوى پروردگارشان فرا مىخواند .
امام مانند خورشيدى است كه جهان را با نور خود پوشانده و در جايى است كه هيچ دستى يا چشمى به او نمىتواند برسد . امام ماه نورانى و چراغ
حياة الامام علي بن موسى الرضا ( ع ) ( پژوهشى دقيق در زندگانى امام رضا ع ) ( فارسي ) — صفحة 434
مساهمون: الشيخ باقر شريف القرشي
ص٤٣٤