( 1 ) امام عليه السلام بيان كرد كه ثواب و عقابى كه قلب و مغز براى جسم انسان فراهم كرده است ، هر دو روى صورت ظاهر مىشود . وقتى خوشى هست صورت منبسط مىشود و اگر عقابى هست اندوه صورت را فرا مىگيرد . امام نشان داد كه اصل اندوه طحال است و اصل شادى در كليهها و دندههاست . پس ، از اين اعضا اين نتايج در جسم انسان ظاهر مىشود .
امام عليه السلام فرمود : « و بدان - اى امير المؤمنين - كه بدن به منزلهء زمين خوبى است كه با شخم و آب حفظ مىشود . آب نبايد زياد باشد مبادا زمين غرقابه شود ، و نبايد كاهش يابد مبادا تشنه بماند . اصلاح زمين بايد ادامه داشته باشد تا درآمد آن افزايش يابد و گياهانش رشد كند . اگر از زمين غفلت شود هيچ گياهى در آن نرويد . بنابراين بدن مانند چنين زمينى است ، پس با تدبير در خوردن و آشاميدن اصلاح مىشود .
اى امير المؤمنين ، در غذايت بينديش و بدنت را با آنچه مناسب تو و معدهء تو است تقويت كن و از آن بهرهمند شو و آن را براى خود مقرر كن و غذاى خود قرار ده . »
( 2 ) اى امير المؤمنين ، بدان كه هر يك از اين طبايع دوست دارد آنچه را كه مناسب با آن است . بنابراين آنچه را كه مناسب بدنت است بخور . آن كه غذا زياده بخورد براى او مفيد نيست ، و آن كسى كه مقدارى غذا بدون زيادى يا كمى بخورد براى او مفيد است . و دست بكش از غذا وقتى كه هنوز به آن ميل دارى ، زيرا اين كار براى بدن تو و معدهء تو بهتر است و براى عقلت پاكتر و براى جسمت سبكتر . »
امام حكيم برنامهء صحيحى براى سلامتى عموم مشخص كرد و اساس آن را بر توازن و عدم اسراف در خوردن و آشاميدن قرار داد ، و قرآن اين قاعده را در حفظ بدن انسان در مقابل امراض ذكر كرده و فرموده است :
كُلُوا وَ اشْرَبُوا