بني إسرائيل بسيج كردند . آنگاه لشكر داوود به فرماندهى « يوآب » توانست كه آن آراميان را نيز شكست دهد آنگاه « يوآب » كار بنى عمون را ساخت وبه أورشليم بازآمد » . « 1 »
« هدد عزر » ، پادشاه صومه از اين رخداد آگاه شد وآن دسته از آراميان را كه در آن سوى نهر ساكن بودند به « حيلام » فراخواند ( چه بسا مىدانست يا اينكه در « سهل حوران » به أو خبر دادند ) آنگاه بود كه فرماندهء لشكرش « شوبك » پاى پيش گذاشت تا كه با بني إسرائيل روياروى شود ، جنگ درگرفت وداوود كه اين بار فرماندهى لشكر را خود بر عهده داشت ، پيروز شد .
سال بعد داوود به فرماندهاش ، « يواب » دستور داد كه به سوى « عمون » برود ويواب به زودى « ربه » ( ربهء عمون « 2 » ) را به محاصرهء خويش درآورد اما نتوانست كاملا آنها را مطيع خود سازد ، از اين روى از داوود يارى خواست ؛ چنانكه أو خود براي نجات فرماندهاش شتافت وتوانست بر باروى آن شهر چيره شود ، آنگاه عمونيان را به سختى كيفر داد . بنابر روايت تورات ، داوود فرمان داد كه شكستخورندگان را بسوزانند وپوست از تن آنان بركند وآنان را پس از آنكه زير خرمنكوب وتيشه وتبر گرفت ، با ارّه دو نيمه كرد . ( بديهي است كه اين از تحريفات تورات است وچنين كارى از پيامبرى توبه كار همچو داوود كي سزد ) ، آنگاه تاج عمونى را كه مزّين به زرها وسنگهاى گرانبهايى بود ، بر سر خويش نهاد وبه عبارت ديگر از آن پس داوود ، پادشاه عمون شد . « 3 »
آنگاه پس از اين جنگ ، لشكر داوود روى به سوى « أدوم » نهاد وبنابر روايت تورات « يواب وتمامى بني إسرائيل شش ماه در « أدوم » أقامت گزيدند تا اينكه هر مرد قدرتمند شجاع را در « أدوم » از بين بردند » . بدين ترتيب نيروهاى اسرائيلى « أدوم » را نيز شكست دادند وحداد دوّم ( هشتمين پادشاه سلسلهء ملوك أدوم ) كشته شد ، اما فرزندش « هدد » كه امكان دارد مادرش مصرى بوده باشد ، توانست به مصر بگريزد ، آنگاه آنجا با خواهر « تخفنيس ملكه » ازدواج كرد وهمواره مهمان فرعون بود تا اينكه داوود ( ع ) وفات يافت ؛ از آنجا بود كه اين
هامش
( 1 ) . صموئيل دوم ، 1 : 6 - 14 ؛ نيز :M . Noth The History of Israel London 1965 p . 195.
( 2 ) . ربة يا ربة عمون . همان پايتخت عمونيان بود كه در روزگار يونان باستان از آن به « فيلادلفيا » ياد مىشد كه منسوب به پادشاه مصر « بطلميوس دوّم » ، ( 284 - 246 ق . م ) بود . جايگاهى كه اينك « عمان » پايتخت أردن هاشمي ، همان مناطق را در خود جاى داده است ، چنانكه در بخشي از نام آنها نيز اشتراك لفظ وجود دارد ( محمد بيومى مهران ، إسرائيل ، 2 / 557 ) .
( 3 ) . صموئيل دوّم ، 12 : 26 - 31 ؛ نيز : .Noth op - cit p . 195.