2 . سياست خارجي
سليمان ( ع ) سياستمدارى فرزانه ، جنگاورى بزرگ ومديرى توانا بود وبه رغم آنكه با فطرت سليم خود دريافته بود كه مىبايد لشكرى نيرومند براي دفاع از كشور وكمك به دعوت خويش داشته باشد - چرا كه هم پادشاهى بزرگ ودر عين حال فرستادهاى پيامبر بود - همچنين انديشهء سليمش أو را به اين حقيقت رهنمون شده بود كه كشور كوچك أو از حيث مساحت ، تنها در صورتي در صلح خواهد زيست كه با همسايگانش به تفاهم برسد . يكى از وسايل براي رسيدن به اين تفاهم ونيز انتشار دعوت أو آن بود كه با پادشاهان واميران همسايه رابطهء خويشاوندى برقرار كند ، از اين روى از دختران هر يك از اميران عمونى ، موآبى ، آرامى ، كنعانى وحبشي و . . . يكى را به زنى گرفته بود وحتى گسترهء ايجاد اين رابطهء خويشاوندى تا مرزهاى شام پيش رفت وبا فرعون مصر نيز چنين رابطهاى برقرار كرد ، چنانكه اميرهء مصرى ، بانوى نخست كشور أو بود . « 1 »
در تورات مىخوانيم كه فرعون « سركشى كرد وجازر را به تصرف درآورد وآن را با آتش سوزاند وكنعانيان ساكن در شهر را كشت وآن را به عنوان مهريه به دخترش ، يعنى زن سليمان داد « 2 » » . چنين امرى را در باورهاى گاردنير نيز مىخوانيم كه گويى تاريخ حقيقي است امّا به أموري بر نمىخوريم كه از جانب مصرى بر آن تأكيد بگذارد . اما بايد در نظر داشت كه ترديد دربارهء وقوع چنين ازدواجى از جنبهء تاريخي در آن است كه اگر چنين رابطهاى را در محدودهء تنگ خويشاوندى بپذيريم ، همين براي تشكيك كافى است كه كدامين فرعون در اينجا منظور باشد ؟ نام تحپينس (
Tahpenes
) نمىتواند با نظير آن در خط هيروگليف مطابقت داشته باشد . « 3 »
از اين روى پژوهشگران در نام فرعونى كه سليمان ( ع ) داماد أو بود ، اختلاف نظر دارند . برخى معتقدند كه وى « سى آمون » « 4 » بوده وگروهى هم معتقدند كه أو « پسوسنس دوّم » « 5 » بوده
و
هامش
( 1 ) . اوّل پادشاهان ، 3 : 1 ؛ نيز :O . Eissfeldt op - cit p . 601؛ تاريخ ابن خلدون ، 2 / 112 ؛ تاريخ يعقوبي ، 1 / 57 ؛ آنگاهH . G . Wells the Outline of History N . Y . 1965 p . 280.
( 2 ) . اوّل پادشاهان ، 6 : 16 .
( 3 ) .A . H . Gardnier Egypt of the Pharaohs Oxfprd 1964 p . 329.
( 4 ) .A . Malamat Asoecto of the foreign policies of David Soloman JENS 22 1963 p . I O . Eissfeldt op - cit p . 588؛ عبد الحميد زايد ، الشرق الخالد ، قاهره ، 1966 م ، ص 389 ؛885 . p , tic - po , tdlefssiE.
( 5 ) . محمد أبو المحاسن عصفور ، پيشين ، ص 211 ؛ نيز :W . F . Petrie Egypt and Israel London 1925 p . 66.