تخطي إلى المحتوى الرئيسي

تشييد المطاعن لكشف الضغائن ( فارسي ) — صفحة 59

مساهمون:

ص٥٩
خواهند جست مردم به سوى عثمان ، پس قتل خواهند كرد أو را . پس به اين [ كلام ] بلاغت توأمان به تأكيد وتوضيح عدم صلاحيت ثالث خلافت را ، وعدم مبالات أو به معصيت خالق كائنات ، وابتلا به محبت فساق وعصات ، واعراض از عدول وثقات به كمال تحقيق واثبات رسانيده . وهرگاه ابن عباس ذكر طلحه نمود خلافت مآب برآشفت وبه سبب غايت تحقير وتعيير وازرا واهانت أو را به لفظ ( اكنع ) ياد نمود وارشاد كرد كه أو متكبرتر است از اين ، يعنى أو به سبب تكبر ونخوت خود مستحق خلافت ورياست نيست بلكه از آن دورتر است . وهرگاه حسب اين روايت وروايت زمخشري وغير آن مقطوع شدن إصبع طلحه در حمايت ووقايت جناب رسالت مآب ( صلى الله عليه وآله وسلم ) دليل شرف وعظمت وباعث مدح وقبول نتواند شد ، بلكه خلافت مآب آن را در مقام قدح وجرح وطعن وعيب ذكر كند ومثبت كبر وزهو ‹ 1521 › گرداند ، پس از أهل حق توقع اين معنا داشتن كه به مجرد سماع نام جهاد أصحاب قطع نظر از فتنه وفساد ايشان سازند وبر خود بلرزند نهايت عجيب وغريب است ! وباز به مزيد تأكيد وتشديد ونهايت تأنيب وتنديد بر اين تهجين وتوهين اكتفا نكرده فرمود : نيست خداى تعالى كه ببيند مرا كه والى كنم أو را امر محمد ( صلى الله عليه وآله وسلم ) واين نهايت تصريح وغايت اجهار است به عدم لياقت أو براي خلافت وامامت . وبه سبب نهايت انهماك در ذم ولوم وتهجين وتنقيص زبير اكتفا بر اين