خود را با فرزند ارجمند وپسر دلبند از تحكيم أو بر أرباب شورى وتفويض زمام خلافت به دست أو با وصفى كه أو از عشره مبشّره هم نبود ، مانع وعائق نگردانيدند ، وپر ظاهر است كه در هر مقام فروق عديده متحقق است :
أول : آنكه قرابت خلافت مآب با فرزند ارجمند أقرب است از قرابت أو با سعيد كه أو ابن عم است واين فرزند ، وفرزند أقرب است از برادر حقيقي فكيف ابن العم ؟
وثانياً : سعيد از عشره مبشّره است به خلاف سليل نبيل كه از اين شرف جليل عارى است .
وثالثاً : تحكيم ابن عمر بر أصحاب شورى أبلغ است وأشدّ وأوقع وأعظم واجلّ است از محض ادخال سعيد در أرباب شورى ، پس هرگاه به محض ادخال سعيد به اين قرابت بعيده در أرباب شورى راضى نشدند ( 1 ) اين تحكيم كه مرتبه [ اى ] بس عظيم است چگونه جايز شد ؟ !
ورابعاً : عدم جواز استخلاف ابن عمر به سبب جهل أو از حكم طلاق حسب افاده خود خلافت مآب ثابت شده .
وخامساً : عدم صلاحيت ابن عمر براي ولايت جزئيه هم حسب افاده جنابشان ظاهر وواضح است كه أو را لايق حكومت أهل كوفه ‹ 1656 › هم ندانستند ، وكمال شناعت وفظاعت آن بيان فرمودند .
هامش
1 . در [ الف ] اشتباهاً : ( شدند ) آمده است .