شك نيست كه فلاح منوط است به ولأي ايشان وهَدْى ايشان يعنى أهل بيت ( عليهم السلام ) ، وهلاك منوط است به تخلف ، وبه همين سبب خلفا وصحابه رجوع مىكردند به سوى افضلشان ‹ 1596 › يعنى جناب أمير المؤمنين ( عليه السلام ) در آنچه مشكل مىشد بر ايشان از مسائل ، واين رجوع به اين سبب بود كه ولايشان واجب است وهَدْيشان هَدْى نبىّ است ( صلى الله عليه وآله وسلم ) . ( 1 ) انتهى محصله .
چونكه بلا ريب خليفه ثاني در تمنّاى استخلاف سالم ومعاذ وتجويز آن ، مخالفت جناب أمير المؤمنين وديگر أهل بيت ( عليهم السلام ) نموده ، وتخلف از اتباع اين حضرات در اين باب ورزيده ، حسب افاده كابلى عمر بن الخطاب از فلاح وصلاح ونجات ونجاح دور گرديده وبه گرداب هلاك وضلال وخسرانِ مآل به تخلف از اتباع آل رسيده .
ونيز خود مخاطب در باب چهارم اين كتاب بعد ذكر حديث ثقلين واثبات آن به اتفاق شيعه وسنى گفته :
پس معلوم شد كه در مقدمات ديني واحكام شرعي ما را پيغمبر حواله به اين دو چيز عظيم القدر فرموده است ، پس مذهبي كه مخالف اين دو باشد در أمور شرعيه عقيدتاً وعملا باطل ونامعتبر است ، وهر كه انكار اين دو بزرگ نمايد گمراه وخارج از دين . . إلى آخر ( 2 ) .
هامش
1 . الصواقع ، ورق : 250 - 251 .
2 . تحفه اثناعشريه : 130 .