وهرگاه امام أحمد بن حنبل تحميق وتسفيه چنين امام نبيه به سبب انكار فسخ حج كرده باشد ، در حمق وسفاهت ديگر منكرين فسخ حج هم - به اولويت يا اشتراك علت - ريبى نمىماند .
ونيز ابن القيّم قسم شرعي به نام ايزد قهار ياد كرده ، ارشاد نموده كه : امر به فسخ حج در حيات آن حضرت منسوخ نشده ونه بعد آن حضرت ، وحرفى واحد كه معارض اين امر باشد صحيح نشده ، ونه آن حضرت أصحاب خود را به اين امر مخصوص فرموده ، بلكه حق تعالى جارى نمود بر زبان سراقه كه سؤال كرد از آن حضرت كه : آيا اين امر مختص است به صحابه ؟ پس جواب داد آن حضرت ( صلى الله عليه وآله وسلم ) كه : « اين ثابت است براي ابد » .
وابن قيّم ارشاد مىفرمايد كه : نمىدانيم كه چه چيز مقدم كرده شود بر اين أحاديث ؟ ! واين امر مؤكد است كه به تحقيق غضب فرمود حضرت رسول خدا ( صلى الله عليه وآله وسلم ) بر كسى كه مخالفت كرد آن را .
ونيز ابن القيّم روايت مناظره ابن عباس با عبد الله بن الزبير از ابن أبي شيبه نقل كرده كه از آن صراحتاً واضح است كه ابن عباس بر ابن زبير انكار شديد فرموده كه ‹ 1363 › به تأكيد تمام عماى قلب أو را ثابت نموده ، يعنى صفت أهل ضلال ونفاق وكفر در حق أو محقق ساخته ; پس ظاهر شد كه انكار فسخ حج به اين مثابه قبيح وشنيع است كه آن دلالت مىكند بر اينكه قلب
تشييد المطاعن لكشف الضغائن ( فارسي ) — صفحة 340
مساهمون: سيد محمد قلي موسوي نيشابوري كنتوري لكهنوي
ص٣٤٠