نسك ; پس كمال عجب است كه مخاطب در تصحيح مذهب امام خود أصلا مبالاتى به تفضيح خود ندارد ، واز عقل ودانش دست برداشته ، هر چه مىخواهد بر زبان مىآرد !
وعجب تر آن است كه والد مخاطب نيز با آن همه جلالت ومهارت - كه معتقدين أو زعم آن دارند - به عمره قضا وعمره جعرانه استدلال بر افضليت افراد نموده !
وبطلان اين استدلال - كه ملعبه أطفال است - در نيافته ، وهيچ محصلي چنين حرف واهى وركيك بر زبان نمىتواند آورد كه به اقتصار آن حضرت بر عمره در اين دو مقام استدلال بر ترجيح افراد كند .
ومرد عاقل را وأمثال آن اندك تأمل مىبايد نمود ، ومقدار غور عقول اين حضرات بايد دريافت كه چسان هوش وحواس گم ساخته ، كلمات بي ربط سر مىدهند ؟ !
پنجم :
آنكه [ اين ] دليل عليل اگر صحيح شود ، لازم آيد كه عمره مفرده از جميع أنواع حج - تمتّعاً كان أو قراناً أو إفراداً - أفضل وأرجح باشد ; زيرا كه جناب رسالت مآب ( صلى الله عليه وآله وسلم ) در اين هر دو مقام اكتفا بر صرف عمره مفرده [ نموده ] وهيچ نوعي از أنواع حج به عمل نياورده ; پس اگر اقتصار آن حضرت بر عمره باعث مرجوحيت تمتّع ومجوز نهى خلافت مآب از حج تمتّع باشد ، لازم آيد كه اين اقتصار آن حضرت مثبت مرجوحيت
و