چنين صحابيه مكرمه - كه در اسلام وهجرت سبقت بر خلافت مآب داشته - در متعه صحابي ، نيز دليل ظاهر است بر آنكه متعه جايز ومباح بود .
وعلاوة بر آن خلافت مآب بر أم عبد الله انكارى نكرده ، بلكه هرگاه أو را طلب كرده ، حقيقت حال پرسيد وأو تصديق ماجرا كرد ، عمر به أو گفت كه : هرگاه بيايد آن مرد ، آگاه كن مرا به أو ، وأين هذا من الإنكار ؟ ! كما لا يخفى على أُولى الأبصار .
پس ترك نكير خليفه نحرير ، دليل تجويز وتقرير باشد ، ‹ 1122 › پس بحمدالله ثابت شد كه نزد خلافت مآب هم حرمت متعه ثابت نبود والا به سبب ترك نكير بر أم عبد الله مطعون ومجروح خواهد بود .
ودليل چهاردهم :
در “ كنز العمال “ مسطور است :
عن أبي قلابة : ان عمر قال : متعتان كانتا على عهد رسول الله