[ وآله ] وسلم ، فقلنا : يا رسول الله ! ألا نختصي ؟ فنهانا ، ورخّص لنا أن يستمتع أحدنا بالمرأة بالثوب إلى أجل . ابن جرير ( 1 ) .
اين روايت - كه أئمة اعلام ومشايخ فخام سنيه نقل كردهاند ، ودر غايت صحت وثبوت است كه شيخين آن را در “ صحيحين “ اخراج كردهاند - دلالت صريحه دارد بر آنكه : ابن مسعود صرف تجويز جناب رسالت مآب ( صلى الله عليه وآله وسلم ) متعه را نقل كرده وأصلا ذكر ناسخ آن ننموده ، واين دلالت صريحه دارد بر آنكه : نهى متعه از جناب رسالت مآب صلى الله عليه [ وآله ] وسلم واقع نشده چنانچه در غايت ظهور است .
واز عبارت ابن القيّم سابقاً دانستى كه طائفه [ اى ] از أهل سنت هم به اين روايت ابن مسعود استدلال كردهاند بر اينكه نهى متعه از جناب رسالت مآب ( صلى الله عليه وآله وسلم ) واقع نشده ، وحديث دالّ بر نسخ متعه از آن جناب صحيح نيست ( 2 ) ، [ واين ] از ادلّ دلائل است بر آنكه نزد ابن مسعود متعه جايز بوده ، ونسخ آن اصلى نداشت ، بلكه در اين آية تعريض صريح است به عمر كه تحريم حلال الهى نموده .
وديگر دلائل دالّه بر دلالت دليل أول بر جواز متعه در اين دليل نيز جارى است .
وقطع نظر از آن ، دلالت اين روايت را بر جواز متعه نزد ابن مسعود ، أكابر
هامش
1 . [ الف ] صفحة : 435 المتعة من كتاب النكاح من حرف النون . [ كنز العمال 16 / 527 ] .
2 . در [ الف ] اشتباهاً : ( ست ) آمده است .